Yâ Serdar-ı Enbiya! Şiiri - Mehmetsalih ...

Mehmetsalih Özalp
25

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Yâ Serdar-ı Enbiya!

Ey Resûl-i Kibriya! Yar, ahbap ve yanmış yüreklerin serdar-ı ekberi,
Yâ Serdar-ı Enbiya! Arş, kürsü, taç ve Taht-ı Levlak'ın ol "Muhammed'tir serveri...
Ey Server-i Evliya! Der kıdemde övgüsü üstün, kendisi üstün, sensin ins û cinin rehberi,
Yâ Derman-ı Sohtiya! Tek nazarla üstün olur Vahşi, tek işaret-i parmak ile yarılır ay, dökülür göz yaşları, yere iner melaikenin büyükleri....
***
Ol ezelde Rab istedi, ol ezelde "Ol" idi, Rab Allah'ın kaderi,
Bu ezelde böyle idi, gerçi Allah (c.c.) yaran idi, hem "Muhammed" canan idi, nuru ise baran idi,
Yol ezelde tek yol idi, gerçi Allah (c.c.) sünhan idi, lakin taktir çoktan idi...
Tek Allah'tan kesret midir, vahdet sırrı ayan mıdır, yoksa sırrı "yaran" mıdır? Lakin "Ahmet" (a.s.v.) meşuk idi...
Benim gönlüm ateşgede, sırrı ezel taşkın ede, "Nur Muhammed" zuhur ede, ol kâinat ondan idi...
Dilim bundan böyle dönmez, hem kalemle bu dert sönmez, ger Muhammed (s.a.v.) bakmaz ise tüm gönüller viran idi...
***

Mehmetsalih Özalp
Kayıt Tarihi : 29.12.2019 21:54:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


"Mest û serxoş im ji eşqê min nema eql û kemal." (Sarhoş ve mestaneyim aşktan, akıl ve kemal kalmadı bende.) Ehmedê Xanî (k.s.)

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!