Soğuk Toprak Şiiri - Fatma Selcen Bahçeci

Fatma Selcen Bahçeci
4

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Soğuk Toprak

Seni sevmek yürekten çok cesaret ister ey sevgili,
Ağzından çıkan her kelam yakar bedenimi.
Düştüğümde toprak attın gömdün beni maziye,
Buna rağmen sevdim seni ezeline.
Oysa elini uzatıp yükseltseydin beni gökyüzüne,
İşte o zaman kucak açardım geleceğe.

Semalar kan doldu senin ölüm haberinle
Melekler ağladı semalarda, göz yaşı dönüştü yağmur tanelerine.
Sesim bendimi aştı, dönüştü gök gürültüsüne.
Karşılıksız aşkım dönüştü şimdi bir meleğe...

Mabedin soğuk üşüyor musun söyle,
Oysa ki yanıyorum her taşını gördüğümde.
Ateşe verdin dünyamı gittin ebediyete
Sensiz dünyayı neyleyeyim söyle?

Fatma Selcen Bahçeci
Kayıt Tarihi : 8.2.2020 21:43:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!