Unutma ki . Sen uykusuzluk nedir bilir misin Tirnaklarinla yastigini parçaladin mi Gözlerini tavana dikip Düsündügün oldu mu bütün gece Ve bütün bir gün Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç? Gelmeyince Seni aramayinca Ölesiye agladin mi? Sonra çekilip en koyusuna yalnizliklarin Ona ait ne varsa Bir bir hatirladin mi
Sen günden güne erimeyi bilir misin Dev bir ağacin vakarı içinde ölmeyi Bir teselli aramayi Issiz parklarda, tenha sokaklarda Ve bütün şehir uyurken uzaklarda Deli divane yollara düşüp Yaşlanmis bir köpek gibi Eskimiş bir gömlek gibi Atılmışlığını hissettiğin oldu mu Sevmekten Günler geceler boyunca yürümekten Elin, ayağın, kalbin yoruldu mu
Sen yalnizligin acisini bilir misin Unutulmak bir hançer gibi saplandi mi sirtina Içinde kiskançligin zehirli çiçekleri açti mi Bütün gururunu çigneyip Sevdiginin geçtigi yollarda Bastigi topraklari egilip öptün mü Sen çaresizlik nedir bilir misin Sen yokluk nedir gördün mü Yanan basini Duvarlara vurup parçalamak geldi mi içinden Sen her gün bin defa öldün mü
Böyleyim diye ayiplama beni Bir gün kendimi Sonsuzlugun koynuna birakirsam Yarali ve yenik bir asker gibi Darilma Unutma ki Her seven adsiz bir kahramandir Unutma ki Insan; sevebildigi kadar insandir. . Ümit Yasar Oguzcan
Unutma ki
.
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tirnaklarinla yastigini parçaladin mi
Gözlerini tavana dikip
Düsündügün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Gelmeyince
Seni aramayinca
Ölesiye agladin mi?
Sonra çekilip en koyusuna yalnizliklarin
Ona ait ne varsa
Bir bir hatirladin mi
Sen günden güne erimeyi bilir misin
Dev bir ağacin vakarı içinde ölmeyi
Bir teselli aramayi
Issiz parklarda, tenha sokaklarda
Ve bütün şehir uyurken uzaklarda
Deli divane yollara düşüp
Yaşlanmis bir köpek gibi
Eskimiş bir gömlek gibi
Atılmışlığını hissettiğin oldu mu
Sevmekten
Günler geceler boyunca yürümekten
Elin, ayağın, kalbin yoruldu mu
Sen yalnizligin acisini bilir misin
Unutulmak bir hançer gibi saplandi mi sirtina
Içinde kiskançligin zehirli çiçekleri açti mi
Bütün gururunu çigneyip
Sevdiginin geçtigi yollarda
Bastigi topraklari egilip öptün mü
Sen çaresizlik nedir bilir misin
Sen yokluk nedir gördün mü
Yanan basini
Duvarlara vurup parçalamak geldi mi içinden
Sen her gün bin defa öldün mü
Böyleyim diye ayiplama beni
Bir gün kendimi
Sonsuzlugun koynuna birakirsam
Yarali ve yenik bir asker gibi
Darilma
Unutma ki
Her seven adsiz bir kahramandir
Unutma ki
Insan; sevebildigi kadar insandir.
.
Ümit Yasar Oguzcan