Serkan Özdemir - Hakkında Yazdığı Tanıtım Yazısı

Bir insanın yaşamını en anlamlı kılan şeyler, iyilik ve sevgi adına yaptığı küçük, isimsiz ve hiçbir zaman da hatırlanmayan ama karşısındakini derinden etkileyen hareketlerdir. Bana gönderilen bu olay da böyle bir özelliğe sahip. okuyucumun gönderdiği mail şöyle:

Ergenlik dönemindeydim ve babamla sirk bileti kuyruğunda bekliyorduk. Sonunda bilet gişesiyle aramızda tek bir aile kalmıştı. Bu aile beni çok etkiledi. Hepsi de 12 yaşın altında tam sekiz çocukları vardı.


Çok varlıklı olmadıkları her hallerinden belliydi. Üzerlerindeki giysiler pahalı şeyler değildi, ama tertemizdi. Çocukların hepsi babalarının arkasında ikişerli sıra olmuş, el ele vermişler ve terbiyeli terbiyeli sıranın kendilerine gelmesini bekliyorlardı.


Neşe içinde palyaçolar, şller ve o gece görecekleri değişik şeyler hakkında konuşuyorlardı. Daha önce sirke gitmedikleri konuşmalarından belliydi.


O gece hiç şüphesiz yaşamlarının çok önemli bir gecesi olacaktı. Anneyle baba, gururla çocukların önünde duruyorlardı, onlar da el ele tutuşmuşlardı ve birbirlerine derin bir sevgi ile bakıyorlardı. Gişedeki memur babaya kaç bilet istediklerini sordu. Baba gururla, “iki tane eşimle kendim için, sekiz tane de çocuklarım için bilet istiyorum.” dedi.


Gişe memuru, biletlerin bedelini söyledi. Annenin eli, babanın elinden ayrıldı ve başı öne düştü. Babanın dudakları titremeye başladı. Gişeye biraz daha yaklaştı ve tekrar, “Ne kadar dediniz? ” diye sordu. Gişe memuru, biletlerin bedelini yeniden söyledi.


Adamın o kadar parası yoktu anlaşılan. “Hiç bu kadar pahalı olacakları aklıma gelmemişti” diyerek boynunu büktü ve gişenin önünde öylece kalakaldı.


şimdi nasıl dönüp çocuklarına, “onları sirke goturecek kadar parası olmadığını” söyleyecekti? Adam ve karısı öylece kalakalmışlar ne yapacaklarını bilemez bir halde birbirlerine bakıyor ve çocuklarıyla göz göze gelmekten kaçınıyorlardı.


iyi yürekli babam, onların bu halini görünce, çok üzüldü. Sonra elini cebine soktu ve cebinden çıkardığı bir 20 doları yere düşürdü. Sonra yere eğildi, parayı yerden aldı, adamın omzuna dokundu ve ona, “Affedersiniz, bu para cebinizden düştü galiba? ” dedi. Adam olan biteni anlamıştı. Dilenmiyordu ama, çok çaresizdi. Çocukları karşısında güç durumda kalmış, hiç tahmin edemedi ği bir duruma düşmüştü.


Utanç duyduğu ve çok üzüldüğü bu durum karşısında, yapılan yardımı minnetle kabul etmekten başka bir çare görememişti. Babamın gözlerinin içine baktı, elini iki elinin arasına aldı, bir süre öylece durdu.

Neden sonra 20 doları aldı.


Dudakları titrerken babama, “Teşekkür ederim, çok teşekkür ederim, bayım. Bu yaptığınızın benim ve ailem için önemi çok büyük.” dedi. Gerçi biz de cok varlıklı bir aile değildik, ama babam bence de en güzel hareketi yapmıştı. Babamla arabamıza bindik ve evimize döndük.
O gece sirke gidemedik, ama bunun hiç önemi yoktu. Yüreğimdeki heyecan her şeyin üzerindeydi. Bir aile bizim sayemizde mutlu olmuştu ve bu beni de çok mutlu etmişti. O gün babamın gösterdiği davranışı hayatı m boyunca örnek aldım ve bu durumumdan hiç pişman olmadım