Kelebek Etkisi - Hakkında Yazdığı Tanıtım Yazısı

Gittin...
Belki de hiç gelmemiştin, ben geldiğini sandım...
Ayak uyduramadım yorgunluğuna..
Kimi zaman bir çocuk oldum gülüşlerinde şımaran, kimi zaman bir kadın dokunuşlarında kendini bulan..
Ama en çok da imkansızın oldum.
Hırçınlığın, gecikmişliğin..
Her gelişimde biraz daha göndermişliğin oldum.
İnanamadığın, yenemediğin, üzerinden atlayamadığın korkuların oldum.
Ağladığın, bağırdığın ya da sustuğun isyanın oldum...
Aşk pazarında harcadığın mevsimler oldum.
Sessizce boşalan gözyaşların.birikmişliğin oldum...
Yüreğindeki kadın ben olmak isterken, yüreğine sığınan ve tozlanacak olan bir anı oldum...
Hak etmediklerin, artık yeter dediklerin ve her şeyin olmak isterken
Belki de hiç bir şeyin oldum...!
Dilinin ucuna gelip de söyleyemediğin, ister istemez  yaşadığın talihsizler oldum...
Söylesene, ben gerçekte senin ne yin oldum ?
Sesin hep uzakları çağırıyordu, ben üstüme alındım, sana geldim.
Bilseydim,bana ait olmayan bir seslenişi sahiplenir miydim...
Kalbime henüz söylemedim gittiğini...
Öğrenirse onun da acı çekmesinden korkuyorum.
Seni hala benimle biliyor ve seviyor ve ben kalbime ilk defa yalan söylüyorum...!
Suskunluğun en büyük silahındı, suskunluğunla vurdun beni.
Ben alıştım kendi yaralarımı kendim sarmaya ,
gittin...
Asıl acı olan unutulmak aslında...
Biliyorum konuşacak bir şeyimiz kalmadı, paylaşacak hiç bir şeyimiz yok artık.
Yine de sana seslendim..
Çünkü bugün sana olan kırgınlığımı rafa kaldırdım...
Sevgimi aldım avuçlarımın arasına.
Cümlelerimi kısalttım..gülüşlerim buruk..
suskunluğunda sevdim.
Artık konuş kendi yalanlarına...!

Gidiyorum...
Yalnızlığımı köhne bir sandalın sahipsiz sürüklenişine bırakırken,
Hüznüm arkamdan ağlıyordu.
Alışkanlığından vazgeçen bir tiryaki gibi sıkıp yumruklarımı,
Arkama dönüp bakmadan gidiyorum...

Sahibi olmadığım ama üzerime zorla giydirilen bir beden büyük bütün kaçışları,
İhtiyacı olanlara bırakacaktım, vicdanım el vermedi.
Usulca çıkardım ve sahiplerine geri verilmek üzere bir kenara bıraktım hepsini
Gidiyorum...

Umudum küçük bir kız çocuğu,
El sallayarak çağırıyor beni uzaklardan..
Israr etmeyeceksin kalmam için ama hani olur ya,
Yine de etme...
Yapamadığım tek şeydi baharda kardelen yetiştirmek,
Sen onu istedin,
Mahçup oldu yüreğim...
Gidiyorum.

Oysa benim de hayallerim vardı,
Dans edecektim yağmurda,
Sonbahara vedaları değil gülüşleri yapıştıracaktım,
Çiçekler alacaktım olur olmaz zamanlarda,
Fazla geldi çıplak elle çizdiğim resim tuvaline,
Konuşturma beni gderayak çünkü
Ödünç aldım suskunluk adını verdiğin silahını
Gidiyorum...

Eskiden olsa eteğimi çekiştirip beni kandırırdı içimdeki çocuk,
Üzüleceğimi bile bile...
Gözlerim artık ağlayamıyor bile..
Onu, her şey iyi olacak gibi asılsız vaatlerle büyütüp,
Hayata kazandırmam olanaksız.
O çok sevdiğin korkularını,
Her mevsime açık pencerenden içeri bırakarak,
İçimdeki her şeyden habersiz çocukluğumu yanıma alarak...
Gidiyorum.

Şimdi notaları sahipsiz ve yarım kalmış bir şarkıdır sevmek,
Canımı daha fazla acıtamayacağıı bilmek
Biraz olsun mutlu ediyor beni.
Sürüklenmiyorum...Dikkat et !
Gidiyorum.

Sessizce ve hiç birşey yaşanmamış gibi,
Bir süre sonra denize ulaşıp,
Korunaklı seyir defterimin ilk sayfasına taze ve diri umutlar işleyeceğim.
Yüreğimi çıkartıp her şeyiyle masaya dökerken,
Senden daha cesur olduğum için utanma sakın.
Bu cesaret,
Çocukların masum dualarından çaldığım,
İnatçı bir bekleyişti sadece.
Bana balonlar alabilecek yürekli bir sevgiyi
Korkularıma rağmen, başım dik karşılayacağıma söz vererek
Gidiyorum. 

Bir bedeni değil. bir yüreği özlediğin vakit
Umarım zamanın olur güneşin doğuşunu huzurla izlemek için...
Bana ait olan ve olmayan bütün soruları ve cevapları ardımda bırakarak
Gidiyorum.

Az kullanılmış bir sevda bırakıyorum sana..
Yolun açık olsun...!