YALANCIEski melodiyi dinliyorum kalbimi soğutmanı bekliyorum yine aynı eski günlerdeki gibi umursamaz ve düzenbazım herşeye karşı. Herşey aklıma getirdikleri kadar vardı benim için, artık hiç bir şey yok aklımda. Yeni yaşına giren çocuklar gibi hep yaşayıp bitirmek istiyorum hayatı, bazen sıkıldığımı farkediyorum yaşamdan; belki senden, nasıl sıkılmazki insan? Bir ömür boyu aynı şeyleri yapmaktan, ayını müzikten hoşlanmaktan, hep hoşlandığı tipe aşık olmaktan nasıl? Yok bunun cevabı biz bunları yapmak için yaratılmışız herşey öyle çevremdeki. Senin kadar olanını bilmediğim güzel düşünceler geçiyor önümden belki yakalayabilirim birini ama hiç birini tutamadım. Artık aklım bomboş tıpkı eskiden olduğu gibi bu; başa dönmeye benziyor yeniden doğduğun hale. Nefret ediyorum tekrar aynı şeyleri yaşamaktan, kaybetmekten, sensizlikten... aşka hazır hissedemedim kendimi hiçbir zaman ama hep aşık oldum. Garip değilmi istemediğim şeylerle boğuşmak zorundayım ne güahım var acaba. İnsan insanın yüzüne bakınca ne hissederse bu yazılarımı okuyunca aynı şeyleri hissediyorum sanki oda yaşıyor ve duyguları var bazen beğeniyorum bazen çok itici geliyor ya yazımı birileri değiştiriyor yada ben hergün değişime uğruyorum usulca anlaşılmadan. Sevgi gibi anlaşılmadan büyüyorum galiba yaşımı değiştirmek üzereyim ama geçen seneden neyin farklı olduğunu bilemiyorum; izlediğim kitaplar farklıydı başka neydi seni daha çok seviyormuydum, bunun daha fazla olan hali varmıydı? Seni seviyordum bilmek istediğim tek şey bu gerisi di’li geçmiş zaman zaten. Şiir kadar yalancımı olmaya başladım? bad_time_stories
YALANCI
Eski melodiyi dinliyorum kalbimi soğutmanı bekliyorum yine aynı eski günlerdeki
gibi umursamaz ve düzenbazım herşeye karşı. Herşey aklıma getirdikleri kadar
vardı benim için, artık hiç bir şey yok aklımda. Yeni yaşına giren çocuklar gibi hep
yaşayıp bitirmek istiyorum hayatı, bazen sıkıldığımı farkediyorum yaşamdan; belki
senden, nasıl sıkılmazki insan? Bir ömür boyu aynı şeyleri yapmaktan, ayını
müzikten hoşlanmaktan, hep hoşlandığı tipe aşık olmaktan nasıl? Yok bunun
cevabı biz bunları yapmak için yaratılmışız herşey öyle çevremdeki. Senin kadar
olanını bilmediğim güzel düşünceler geçiyor önümden belki yakalayabilirim birini
ama hiç birini tutamadım. Artık aklım bomboş tıpkı eskiden olduğu gibi bu; başa
dönmeye benziyor yeniden doğduğun hale. Nefret ediyorum tekrar aynı şeyleri
yaşamaktan, kaybetmekten, sensizlikten... aşka hazır hissedemedim kendimi
hiçbir zaman ama hep aşık oldum. Garip değilmi istemediğim şeylerle boğuşmak
zorundayım ne güahım var acaba. İnsan insanın yüzüne bakınca ne hissederse bu
yazılarımı okuyunca aynı şeyleri hissediyorum sanki oda yaşıyor ve duyguları var
bazen beğeniyorum bazen çok itici geliyor ya yazımı birileri değiştiriyor yada ben
hergün değişime uğruyorum usulca anlaşılmadan. Sevgi gibi anlaşılmadan
büyüyorum galiba yaşımı değiştirmek üzereyim ama geçen seneden neyin farklı
olduğunu bilemiyorum; izlediğim kitaplar farklıydı başka neydi seni daha çok
seviyormuydum, bunun daha fazla olan hali varmıydı? Seni seviyordum bilmek
istediğim tek şey bu gerisi di’li geçmiş zaman zaten. Şiir kadar yalancımı olmaya
başladım?
bad_time_stories