Güllerin de ağladığı bir zaman vardır. Ama bir gül var ki onun gözlerinde her zaman gözyaşı vardır. Geceler onun gözyaşlarını kendine saklar. Ama gündüzün aydınlığında nemlenen gözleri onun hüzünlerini fısıldar. Denizler onun gözyaşları gibi ıslak; güneşler hüzünleri kadar sıcaktır.
Güllerin de kokmadığı bir zaman vardır. Ama bir gül var ki onun sevgi saçan kokusu her zaman vardır. Kokusu sevgiden, rengi hasretten bir güldür. O, kalbi hasretle yanmış ama sönmemiş, Kül olmamiş, kor olmuştur ve Allah adını kırmızı gül koymuştur.
Güllerin de seviştiği bir zaman vardır. Ama bir gül var ki sustugu an bile sevgiyi yaşayan bir kalbi vardır. Onun gülerken bile yaprağında gözyaşı vardır. Ama o gözyaşlarında bile sevgiden gelen bir sıcaklık vardır. Onun gözünde vazolara girmenin bir anlamı yoktur. Ama onun hüznünü ve sevincini paylaştığı kır çiçekleriyle arkadaşlığı vardır.
Güllerin de uyuduğu bir zaman vardır. Ama bir gül var ki onun geceleri bile kapanmayan gözleri vardır. Sevgisi gece gündüz yoldadır, duası, kokusu an be an sevdiğine varır.
Güllerin de solduğu bir zaman vardır. Ama bir gül var ki kokusu sevgilinin yüreğine işlemiştir de, Bu yüzden ölümsüzlük sırrına kadem basmıştır. Ve onun mezar taşına şu yazılmıstır:
Sevmeyen İnsanlar Ölür Ama Seven Güller Solmaz Onların Kabri De Olma
♥ ♥ ♥ BÜLBÜLÜM' E (f......)
Papatyalar günese Gül bülbüle asikmis. Günes her aksam batar Papatya yüreginetas basarmis. Her gece terk edilir,karanlikta aglar, Yapraklarini büzüp aklinca günese küsermis. Günes Her sabah yeniden dogup papatyaya gülünce, Garibim hemen kanar,sonuna dek açip çiçeklerini Günese kucak açarmis Bülbülse biraz uzaklassa gülden Gül hemen yapraklarini islatir,boynunu büküverirmis Uzaklarda geçen her günde biraz daha kaybedermis bülbül gülü Gül se çaresiz beklermis bülbülü Sevsede söyleyemese,isteyip gülemese Dikenini batiramaz ki sevdigine Kastedermis güzel yüzüne,bülbül geri döndügünde bulamazmis belki ayni yerinde Iste o andan sonra geri dönüsü yetmezmis bülbülün,gülü geri döndürmeye Degil sevgisiyle sulasa,kanini akitsa köklerine Günlerce sakiyip basucunda gecelerce yas tutsa Gül geri dönmezmis bir daha GÜL BEKLIYOR,GÜL AGLIYOR ÇABUK OL BÜLBÜL GÜL ELDEN GIDIYOR
gül hep güzeldir, hep endamli.. her zaman gururlu,her zaman sevecen.. boyle bir guzellik hep dikkat ceker..cok ilgi gorur ve hep pesinden kosturur insani.. yipranir....güller hep solmaya yipranmaya mahkumdur eger ona deger veren bilmezse gulun nazini
GÜLLERİN EFENDİSİNE
Bakü'de şimdi yaz var İçimde bir haz var Ah nedem gönlümden efendime inceden giden Gizli bir niyaz var.
Güllerin güllerin güllerin efendisi Şu canımın nefesi Ah nedem Güllerin güllerin güllerin efendisi Can özümün nefesi
Ah n'olur rüyama girsen Girsen de gül yüzünü görsem Ah nedem görsem de yüz kere bin kere ölsem Güllerin Efendisi
Güllerin güllerin güllerin efendisi Şu canımın nefesi Ah nedem Güllerin güllerin güllerin efendisi Can özümün nefesi
♥ Güllerin de Ağladığı Bir Zaman Vardır ♥
Güllerin de ağladığı bir zaman vardır.
Ama bir gül var ki onun gözlerinde her zaman gözyaşı vardır.
Geceler onun gözyaşlarını kendine saklar.
Ama gündüzün aydınlığında nemlenen gözleri onun hüzünlerini fısıldar.
Denizler onun gözyaşları gibi ıslak; güneşler hüzünleri kadar sıcaktır.
Güllerin de kokmadığı bir zaman vardır.
Ama bir gül var ki onun sevgi saçan kokusu her zaman vardır.
Kokusu sevgiden, rengi hasretten bir güldür.
O, kalbi hasretle yanmış ama sönmemiş,
Kül olmamiş, kor olmuştur ve Allah adını kırmızı gül koymuştur.
Güllerin de seviştiği bir zaman vardır.
Ama bir gül var ki sustugu an bile sevgiyi yaşayan bir kalbi vardır.
Onun gülerken bile yaprağında gözyaşı vardır.
Ama o gözyaşlarında bile sevgiden gelen bir sıcaklık vardır.
Onun gözünde vazolara girmenin bir anlamı yoktur.
Ama onun hüznünü ve sevincini paylaştığı kır çiçekleriyle arkadaşlığı vardır.
Güllerin de uyuduğu bir zaman vardır.
Ama bir gül var ki onun geceleri bile kapanmayan gözleri vardır.
Sevgisi gece gündüz yoldadır, duası, kokusu an be an sevdiğine varır.
Güllerin de solduğu bir zaman vardır.
Ama bir gül var ki kokusu sevgilinin yüreğine işlemiştir de,
Bu yüzden ölümsüzlük sırrına kadem basmıştır.
Ve onun mezar taşına şu yazılmıstır:
Sevmeyen İnsanlar Ölür Ama
Seven Güller Solmaz
Onların Kabri De Olma
♥ ♥ ♥
BÜLBÜLÜM' E (f......)
Papatyalar günese
Gül bülbüle asikmis.
Günes her aksam batar
Papatya yüreginetas basarmis.
Her gece terk edilir,karanlikta aglar,
Yapraklarini büzüp aklinca günese küsermis.
Günes Her sabah yeniden dogup papatyaya gülünce,
Garibim hemen kanar,sonuna dek açip çiçeklerini
Günese kucak açarmis
Bülbülse biraz uzaklassa gülden
Gül hemen yapraklarini islatir,boynunu büküverirmis
Uzaklarda geçen her günde biraz daha kaybedermis bülbül
gülü
Gül se çaresiz beklermis bülbülü
Sevsede söyleyemese,isteyip gülemese
Dikenini batiramaz ki sevdigine
Kastedermis güzel yüzüne,bülbül geri döndügünde
bulamazmis belki ayni yerinde
Iste o andan sonra geri dönüsü yetmezmis bülbülün,gülü
geri döndürmeye
Degil sevgisiyle sulasa,kanini akitsa köklerine
Günlerce sakiyip basucunda gecelerce yas tutsa
Gül geri dönmezmis bir daha
GÜL BEKLIYOR,GÜL AGLIYOR
ÇABUK OL BÜLBÜL GÜL ELDEN GIDIYOR
gül hep güzeldir, hep endamli..
her zaman gururlu,her zaman sevecen..
boyle bir guzellik hep dikkat ceker..cok ilgi gorur ve hep pesinden kosturur insani..
yipranir....güller hep solmaya yipranmaya mahkumdur eger ona deger veren bilmezse gulun nazini
GÜLLERİN EFENDİSİNE
Bakü'de şimdi yaz var
İçimde bir haz var
Ah nedem gönlümden efendime inceden giden
Gizli bir niyaz var.
Güllerin güllerin güllerin efendisi
Şu canımın nefesi
Ah nedem Güllerin güllerin güllerin efendisi
Can özümün nefesi
Ah n'olur rüyama girsen
Girsen de gül yüzünü görsem
Ah nedem görsem de yüz kere bin kere ölsem
Güllerin Efendisi
Güllerin güllerin güllerin efendisi
Şu canımın nefesi
Ah nedem Güllerin güllerin güllerin efendisi
Can özümün nefesi