Ellerini tutmak Seni doyasıya öpmek istemiyorum Gözlerine bakıp bakıp dalmak Sabahlara kadar uykusuz kalmak istemiyorum İstemiyorum seni. Sevgini
Yollarını gözlemek her gece ağlamak Kollarında uyumak istemiyorum Seni hayal edip uykularıma girmeni Bana gülmeni istemiyorum İstemiyorum seni. Sevgini
O dokunuşunu Bana sarılışını Tenimin teninle buluşmasını İstemiyorum
Beni arama Benimle konuşma Seni seviyorum deme İstemiyorum, istemiyorum Bak gene yalan söyledim Seni sevdiğimi gizlemek istedim Gene beceremedim.
BEN
Kimi zaman neşeli Kimi zaman kederliyimi Hayat da bu değilmi zaten Bende hayatın bir parcası olduğuma göre Güneşin battığı Gölgelerin kaybolduğu yerde Bekleyeceğim. Sen gelene dek.
Ardi arkasi kesilmeyen kavak agaclari ve onlardan düsen yapraklar, rüzgarla birlikte öyle bir savruluyorduki hayatta yaptigim yanlislari yüzüme vurur gibiydi. Yook bir daha yok diyordum içimden, islanarak yürürken islak kaldirimlarda, yanimdan gecen arabalarin islatigi pantalonum bana dahada iyi anlatiyordu ayrilmayi ayriligi göz yaslarimi. Mutsuz olmak bana göre degildi ama hüzünde bir duyguydu bazen mutluluk kadar gerekli, asik olmak sevmek ve sevilmekte bir duyguydu yasanacakti bitebilirdi ve öylede oldu, dedim ya tüm duygulari yasamak yasatmak güzeldir sonu ne olursa olsun.
Seni doyasıya öpmek istemiyorum
Gözlerine bakıp bakıp dalmak
Sabahlara kadar uykusuz kalmak istemiyorum
İstemiyorum seni. Sevgini
Yollarını gözlemek her gece ağlamak
Kollarında uyumak istemiyorum
Seni hayal edip uykularıma girmeni
Bana gülmeni istemiyorum
İstemiyorum seni. Sevgini
O dokunuşunu
Bana sarılışını
Tenimin teninle buluşmasını
İstemiyorum
Beni arama
Benimle konuşma
Seni seviyorum deme
İstemiyorum, istemiyorum
Bak gene yalan söyledim
Seni sevdiğimi gizlemek istedim
Gene beceremedim.
BEN
Kimi zaman neşeli
Kimi zaman kederliyimi
Hayat da bu değilmi zaten
Bende hayatın bir parcası olduğuma göre
Güneşin battığı Gölgelerin kaybolduğu yerde
Bekleyeceğim. Sen gelene dek.
Ardi arkasi kesilmeyen kavak agaclari
ve onlardan düsen yapraklar,
rüzgarla birlikte öyle bir savruluyorduki
hayatta yaptigim yanlislari yüzüme vurur gibiydi.
Yook bir daha yok diyordum içimden,
islanarak yürürken islak kaldirimlarda,
yanimdan gecen arabalarin islatigi
pantalonum bana dahada iyi anlatiyordu
ayrilmayi ayriligi göz yaslarimi.
Mutsuz olmak bana göre degildi
ama hüzünde bir duyguydu
bazen mutluluk kadar gerekli,
asik olmak sevmek ve sevilmekte bir duyguydu
yasanacakti bitebilirdi ve öylede oldu,
dedim ya tüm duygulari yasamak
yasatmak güzeldir sonu ne olursa olsun.