Havva Kabadayı - Hakkında Yazdığı Tanıtım Yazısı

Ve bir gün öldüğümde,
Bana dokundurmayı dahi layık görmediğin, 
Her teline dilek diye ömrümü bağladığın saçlarının kalmayacak hiçbir kıymeti
Bu canla hanesine bir kurban daha ekleyecek sevda illeti

Ve bir gün öldüğümde,
Bana çok gördüğün aşkın hepten öksüz kalacak
Acı haberim dört kez çınlayacak kulaklarında
Bir anda mevsimin değişecek, ne soğuk, ne sıcak

Sokağın başında her göründüğünde 
Vücut ülkemi saran boran mevsimini ancak böyle anlayacaksın
Geç olacak ama yalancı, belki de utanmadan oturup ağlayacaksın

Ve bir gün öldüğümde,
Yetimliğim çökecek saatlerce oturup geçmeni beklediğim kaldırım taşlarına
Bakacak kimseyi bulamayacaksın 
Her damlasını hayatımın kaynağı saydığım gözyaşlarına
Varlığınla ebedi sensizliğe mahkum etmiştin ya beni
Şimdi de ben yokum, bensizliğe mahkum bir ömür yaşa

Bir tek sensizlik miydi senden yana payıma düşen?
Peki neydi o, gelen sensin sanıp içinde pişen?
Bekleyen ben miydim hergün aynı yerde geçişini?
Yoksa sen miydin erimelerimi görmek için komutan edasıyla tören alayı düzenleyen?
Erteleseydin ya geçişlerini, bekleseydin ya seni görmeden kalkıp gidişimi
Senin için hiç olduğumu anlatırdı ya hani o gözucuyla bakmaların
Yokum işte, hadi gel de beni anla bakalım
Yokum işte, hadi gel de beni anla bakalım

Ve bir gün öldüğümde,
Bekliyorumdur umuduyla boşuna pencerelere
Dışarıda benden sana kalan sadece soğuk ve yetim kaldırım taşı
Bilirsin, tebessümünü dahi çok gördün sana muhtaç yüreğime
Kutlu olsun, şimdi vebalimi bir ömür taşı
Kutlu olsun, şimdi vebalimi bir ömür taşI.






 
 
 Mehmet ERCAN