Musa Öztürk - Hakkında Yazdığı Tanıtım Yazısı

kasabalı bir hüzün çökerdi söylediğin türkülere..
meşeler göğerir kalbin rehin kalırdı o huysuzda..
ve akşam soframıza ağarken bir yayla bulutu..
kuşları ürkütülmüş bir dal gibiydin, öylesine mahzun..
efkar da yakışırdı sana, ilk kadeh kekik kokardı..
unutalım mı şimdi kente indiğimiz o ilk günü..
sabahlara kadar okuduğumuz o kitapları..
kar aydınlığında yürüdüğümüz yolları unutalım mı? ..
kimilerine göre ancak ölümü güzelleştirirdik biz...
birer çılgın mıydık gerçekten...
serseri bir rüzgar mıydık...
göğermiş meşeler kadar yakın mıydık bulutlara...
ve tarih upuzun bir hikaye miydi? ...
anlamını yitiren bişeyler mi var şimdilerde...
yazdığım şiirlere yabancıyım...
sokaklara yabancıyım...
taşı delemiyor bir çığlık..
ve apansız bir su oluyorum ipince..
kendime sızıyorum..
dünya yetmiyor bazan...
bırakıp gidebilir miyim...
meşeler göğermiş diyorsun varsın göğersin...
her yaprak bir öpücüktür sana, o huysuzdan...
unutmadım bırakıp giderken söylediğin sözleri...
sen dostumdun benim gülünce güneşler açan bulutlara rüzgara asarım suretini her akşam..
her akşam bir mektup yazarım dağlar kadar..
kayıp bir adresten geliyor sesin şimdi.. üşüyorsun...
unutma dostumsun sen nerdeysen bende ordayım.........