Elif Harmancı - Hakkında Yazdığı Tanıtım Yazısı

YENİ BİR BAŞLANGIÇ ÖMRÜME

Bir yerlerden yeniden kalkıp gelmişti yenilik ömrüme ve huzuru getirmişti yeniden… Pamuklara sarmalamalıydı onu. Yeni şanslar yeni umutlar beslemeliydi onunla. Ve başlamalıydı yeniden. Bir bebek gibi yeniden ilk nefesle tanışmanın tatlı can acısını yaşamalıydı. Çünkü alışılmışın dışında yeni bir yaşama yelken açmışı ömrümün geri kalanı.

Neler katmalıydı hayatıma? Neler paylaşmalıydı insanlarla? Neyi çıkartmalıydı kötü olan? Muhasebe yapma zamanıydı şimdi. Kurtulmak lazım karışıklıklardan berrak bir hayat için. Her şeyden önce özgür olmak, istediğin gibi nefes alabilmek için.

Önce bir yer bulmak lazımdı yaşamak için, hayatın geri kalanını paylaşmak için… Biri çıkmıştı hayatımdan, iyi ya da kötü, doğru ya da yanlış, çıktı.” Kül yok duman yok hiç bir şey yok” Soner Arıca’ nın dediği gibi. Garip geliyor bazen o kadar şey paylaşmışken şimdi neden canım acımıyor? Neden hiç ağlamadım? Gitme demedim neden? Tüm bu soruların gizi kalbimde saklı J benim yaramaz kalbimde…

Yine haddini aştı yerinde durmaz kalbim. Ama bu sefer çok uzak çok ulaşılmaz çok da umutsuz bir yere demir attı. Ben bile anlamadım ne zaman sevdi bu kadar ne zaman kapıldı. Yeniden sevebileceğimi gösterdi en azından. Yeniden değer verebilirmişim ben. Daha yozlaşmamışım, köhneleşmemişim o kadar.

Keşke dedim yıllar sonra ilk defa keşke… Yollara lanet ettim ilk defa. Zamansızlığa ve imkânsızlığa… “Uzaksın” dedi uzaktım kalbi kaldırmazdı haklıydı. Ben sordum kalbime “ sen dayanabilir misin sen sevebilir misin?” ne garipti tereddüt bile etmedi. “ ben sevdim bir kere dedi sevdim dayanabilirim. Sevmese de gelmese de ben sevebilirim. Çünkü yeniden sevmeyi öğretti yalansız… Çıkarsız… Saydam duygularımın hala ölmediğini öğretti.”

Benim değil benimle değil ve hiç olmayacak ama ne garip bu içimdeki mutluluk bu huzur. Kepçe kulaklarım bile güzel geliyor gözüme. Ben değerliyim diyorum yıllar sonra. Ben de varım diyorum bu hayatta. Benim de atıyor kalbim. Herkesten daha safça hissedebiliyorum yine. Ve diyorum bu sefer oyuncak olmadı sevgim. Pervasızca harcanmadı. Kirli oyunlara alet olmadı.

Bana bunları veren can candan öte can iyi ki varsın ve iyi ki hayatımdasın…

Şimdi sana desem ki candan öte can!

Gel korkmadan sen de sevgini bırak ellerime. Cesaret et biraz. Ben ne kadar uzakta da olsam her esen rüzgârda sevgimden bir parça gönderebilirim sana. Bir çocuğum masum gülümsemesinden bir parça tebessüm.

Gel harcanmadan zaman. Bu günler çok çok geride kalmadan. İleride birbirimiz için birer hatıra olmadan. Adımız keşkelerle anılmadan gel desem.

Aşk zaman gelir güneş kadar uzak olur, sıcak olur dokunamazsın yakar. Yağmur olur akar gider tutamazsın. Kar olur erir doyamazsın. Rüzgâr olur eser gider bakakalırsın. Gel desem.

Alsam kalbini kendi kalbimin yanına koysam. Ona çok iyi baksam. Hiç üzmesem kırmasam. Hiç bırakmasam onu olduğu yerde ilk günkü gibi en değerlim yapsam. Hiç gözyaşı akıtmasam ona, göğün yedi kat üzerine çıkarsam, Gel desem can candan öte can gel !!!

Gelir mi beni karanlığa boğmadan? Tutuverir mi kalbimin elimden? Ben Elif olursam o beni tamamlar Be olur mu? Anlam katar mı tekliğime? Biraz cesaret eder mi? Korkuları gider mi? Meydan okur mu mesafelere?

Ya gelmem derse dedim yaramaz yürek ya olmaz derse? “ olsun” dedi yüreğim “ o benim artık en değerlim. O bana bunca şey vermişken bana yeniden hayat vermişken ve bana yeniden MERHABA dedirmişken olur mu ona sırt çevirmek”

Can candan öte can ile yeniden merhaba hayata!!!

Gelmese bile sevmese bile yok olsa bile hayatımdan ben mutluyum artık. Kendimi buldum ben ben oldum ya yeniden. Ölmek bile istemem artık. Yeni bir yaşam var artık yeni yollar yeni umutlar. Yeni bir nefes var artık can var. Candan öte can…

Elif Harmancı