Ahmet Karacan - Hakkında Yazdığı Tanıtım Yazısı

Çocuk gibiyim bugünlerde herşeyden alınıyorum.
biri içime dokunan azıcık bir söz söylese ağlayacak gibi oluyorum.
sanki sonu olmayan kapkaranlık bir yoldayım da çıkış arıyorum.
gülüşlerim bir türlü yansımıyor dudaklarıma
hep yarım hep eksik günler yaşıyorum...


‘’Ne vardı’’
beni bu kadar saracak ne vardı
kanıma girecek göz bebeklerime oturacak
bir sen fani gibi dudaklarımdan eksilmeyecek
ne vardı hiç karşıma çıkmasaydın
bu kör olası gözler görmeseydi seni
ne vardı güzelliğini bilmeseydim
bir dua gibi bellemeseydim adını
ne vardı bütün gece gözlerimi tavana dikerek
seni düşünmeseydim
belki karşımda değilsin yanılıyorum
bu gözler senin gözlerin değil aldatıyorlar
beni karanlığın gözleri olmalı
bunlar bana böylesine keder veren
gülmeyi,yaşamayı haram eden
bir karanlığın gözleri olmalı
öyleyse sen hiçbir yerde yoksun
sana hiçbir zaman yaklaşamayacağım
yalan bu geçici sevinç,bu nur,bu ışık
bu karanlığın ortasında yanan alev gözler
bu kadeh içki gibi aydınlık
ne dedimse inanma
seni değil kendimi anlatıyorum
sen istediğin kadar varlığın ta kendisi ol
ölümsüzlüğün ta kendisi
ben günden güne yok olmaktaydım
bütün ışıkları kaldırıp attım bir yana
anlıyor musun
gökyüzü güneş olsa
sensiz karanlıktayım