İnsanların içindeyim Seviyorum insanları Hareketi seviyorum Düşünceyi seviyorum Kavgamı seviyorum Sen kavgamın içinde Bir insansın sevgilim Seni seviyorum Aydınlığın içindeyim Seviyorum aydınlığı Paylaşmayı seviyorum Eşitliği seviyorum Kavgamı seviyorum
*** Boran, bir yaban kuştur. Gökyüzünün mavisine bata-çıka, bir maviş kuş... Konmaz hiçbir yere. Yuvasından bozkırlara; koşan sulardan yuvasına... Çok zor yakalanır. Şahin bile tutamaz onu kanadından. Yabandır... Asidir ha; rengi kadar güzeldir... Güvercin sahipleri sevmez boranı. Girer evcil güvercin sürüsüne... Peşine mutlaka takılan olur. Bazen sürü bile düşer ardına. Ya vurulur ya da yaralıyken yakalanır... Diğer kuşlarla aynı kafese kapatılır. Hiçbir evcil kuşu yaklaştırmaz kendine. Hele bir de güvercin besleyenler, evcilleştirmek için kanadının tüylerini çekti mi? .. Vay vay... Yemez artık yemini... Ya açlıktan ölür ya da kafesin demirine kendini vura vura öldürür... Sesi çığlıktır artık, turna indirir... Ya gökyüzüdür, ya ölümdür Boran... Boranlar kalktı mahpushanelerden... Şehre sokulmamış evlerden... Dökerek renklerini şehirlerin ufkuna; gittiler dağların doruklarına...
***
SESİNİN KUŞLARI SUSUNCA
öyle yorgun düşmüşüm ki acının mavzerini taşımaktan bulanık sular basıyor birden bütün mevzilerimi sonra çöle kesiyor içim..
bu alaturka şarkılarda, fena kanatıyor bazen; anıların ve acıların kabuğunu.. gagalıyor kanatırcasına yarayı susamış bir kerkenez..
sesimin pınarı kuruyor susunca sesinin kuşları. uzayıp giden bir bozkır kesiliyor dudaklarım, kavruluyor yalım yalım..
sesini ver bana; dinle, su verir gibi yaralı bir hayvana.. sesinin bütün gözlerini çevir dudaklarımın bozkırına yoksa dilim dilim edecek acılar beni..
acının her gözeneğinden hüznün ilmiklerini geçirip dokudum şiirin kilimini şimdi nakışlamak istiyorum yalnızlığın dört duvarına sesini..
'celladıma gülümserken çektirdiğim resmin arkasındaki bir kaç kelimeyi paylaşmak için buradayım..'
Seni Seviyorum
İnsanların içindeyim
Seviyorum insanları
Hareketi seviyorum
Düşünceyi seviyorum
Kavgamı seviyorum
Sen kavgamın içinde
Bir insansın sevgilim
Seni seviyorum
Aydınlığın içindeyim
Seviyorum aydınlığı
Paylaşmayı seviyorum
Eşitliği seviyorum
Kavgamı seviyorum
***
Boran, bir yaban kuştur.
Gökyüzünün mavisine bata-çıka, bir maviş kuş...
Konmaz hiçbir yere.
Yuvasından bozkırlara; koşan sulardan yuvasına...
Çok zor yakalanır.
Şahin bile tutamaz onu kanadından.
Yabandır...
Asidir ha; rengi kadar güzeldir...
Güvercin sahipleri sevmez boranı.
Girer evcil güvercin sürüsüne...
Peşine mutlaka takılan olur.
Bazen sürü bile düşer ardına.
Ya vurulur ya da yaralıyken yakalanır...
Diğer kuşlarla aynı kafese kapatılır.
Hiçbir evcil kuşu yaklaştırmaz kendine.
Hele bir de güvercin besleyenler, evcilleştirmek için kanadının tüylerini çekti mi? ..
Vay vay...
Yemez artık yemini...
Ya açlıktan ölür ya da kafesin demirine kendini vura vura öldürür...
Sesi çığlıktır artık, turna indirir...
Ya gökyüzüdür, ya ölümdür Boran...
Boranlar kalktı mahpushanelerden...
Şehre sokulmamış evlerden...
Dökerek renklerini şehirlerin ufkuna; gittiler dağların doruklarına...
***
SESİNİN KUŞLARI SUSUNCA
öyle yorgun düşmüşüm ki
acının mavzerini taşımaktan
bulanık sular basıyor birden
bütün mevzilerimi
sonra çöle kesiyor içim..
bu alaturka şarkılarda,
fena kanatıyor bazen;
anıların ve acıların kabuğunu..
gagalıyor kanatırcasına yarayı
susamış bir kerkenez..
sesimin pınarı kuruyor
susunca sesinin kuşları.
uzayıp giden bir bozkır kesiliyor dudaklarım,
kavruluyor yalım yalım..
sesini ver bana; dinle,
su verir gibi yaralı bir hayvana..
sesinin bütün gözlerini
çevir dudaklarımın bozkırına
yoksa dilim dilim edecek acılar beni..
acının her gözeneğinden
hüznün ilmiklerini geçirip
dokudum şiirin kilimini
şimdi nakışlamak istiyorum
yalnızlığın dört duvarına sesini..
'celladıma gülümserken çektirdiğim resmin arkasındaki bir kaç kelimeyi paylaşmak için buradayım..'