Zübeyde Yalçınkaya Şiirleri

457

ŞİİR


21

TAKİPÇİ

Zübeyde Yalçınkaya

Tren kalktı mı aşk istasyonundan
Giden tek yolcu olur aşk
Ve trenle giden sevgiliyi yolcu edenler
Zamanla ona elleşirler...

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Asal sayılar gibiydik,
Yalnız kendimize,
Bir de sana bölünebilirdik..

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Yalanı yoktur sevmenin
Aşkın şakası olmadığı gibi
Uğradığı yerde bir kıvılcım bir ateş
Belki güneş söner bir gün
Bil ki sönmez bu ateş

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Âşıkların gemisiz bir Nuh kavmi gibi
Bir beyazdan neden saydamlık aktı derlerdi
Hepsi ansızlığa yakalanmaya şaşmışlardı
İlk görüşte sebepsiz aşkına böylece yakalanmışlardı

Âşıkların kuyuya düşürülmüş bir Yusuf gibi

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Beni tarttılar
Kilom aşk geldi
Biraz bana bu fazla geldi
Verelim dedik kilo kilo
Sonunda yalnızlık bize geldi

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Aşk öznesine sordum nesneyi
Benden beridir, ötedir dedi
İlk yaratılan kimdi dedim
Hilkat aynasında suretim dedi

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Aşkın zekâtını ömrümle ödedim
Çöllerde, denizlerde, dağlarda onu kendimle gezdirdim
Daha nokta iken bizde aşk,
Lamelif olana kadar kendimde gizledim

Kâbe’nin dört köşesine aşk diye ismini giydirdim

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

I
Aşk sendin
Ki aşk senin ete kemiğe bürünmüş halin
II
Aşkın giriş yolu gizliydi
Çıkış yoluysa bilinmezdi

Devamını Oku