Zübeyde Yalçınkaya Şiirleri

457

ŞİİR


21

TAKİPÇİ

Zübeyde Yalçınkaya

Anda yaşadım sonsuzu
Bir hicret vardı onda baştan ayağa
Sırrına ulaşamadım

Anda görünür oldu
Yaşamla ölümün kucaklaşması

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Ben beyaz bir salıncakta mutluluğu hayal ediyordum
Sense beyaz salıncağı ellerinle söküyordun
Bir kara mezarlık gibiydi gözlerin
Onları oraya atıyordun, bilinmezliğe

Sen benim çocukluğum ol diyordum

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Siyah inci takmıştı anılar
Öylece insanın içinde saklı kalmıştılar
Anları üst üste böylelikle yığmıştılar
Gözler derine daldıkça

Sarı bir lale soğanı gibi dünden kopmuştular

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Anladım
Yalanın en koyusu yerleşmişti gözlerine
Dudaklarında dolanır olmuştu
Ve bir kuyumcu çarşında satılır gibi satmıştın beni
O kocaman yalanın için

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Mavi masallar anlat bana
İçinde yeşil ceylanlar üzerinde kınalı gelincikler olsun
Gölgen kadar uzansın yanına gölgem
Ay şarkılar fısıldasın
Ve uyusun bir kez daha uykular
Gecede soyunmuş yalnızlığımı

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

İzmir’e döküldü gözyaşları
Kemeraltı’nda bir kız çığlığı
Spil dağında işitilirken
Konak meydanında bu sırada bir köpek yuvarlandı
Her şeyden habersiz ve umursamaz

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

İlk kez bir deftere sümbül çizdim
Bir şarkı söyledim ciğerlerimi patlatarak
Sonra kuşları tutup, resim defterime hapsettim
Anne sen onları göremiyorsun diye

Anne defterimde karıncalar ve filler yan yana ne komikti

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Onur kahvede sigara içiyormuş
Dedem az gören gözüyle söküğünü dikmeye çalışıyormuş
Fazilette yeni bir ev almış haberini aldım annem
Tarlalara umut ekmişler,
Nasırlı eller alınları silmekle görevliyken,
Alın teri duydum ki ucuzlamış annem

Devamını Oku