Zübeyde Yalçınkaya Şiirleri

457

ŞİİR


21

TAKİPÇİ

Zübeyde Yalçınkaya

Kenti bir gömlek gibi üzerime giyindim
Kaldırımlarının bekareti kanarken
Usta bir laf gibi uladı köpeklerin ağzında gençliğim

Sokak lambalarına tutundum bir ateş böceği misali
Sense kanadı kırık kelebeğimdin benim

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Martıların gagasında pembe bir umut
Denizin yosun kokusunda yıllanmışlık
Senin gözlerinde bir acı maviye dönüşüyordu
Tıpkı vapurlardan çıkan bir ayrılık türküsü gibi

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Babalar güneşten önce doğar
Gurbeti sırtlarında taşırlar
Dertleri yuva yapıp,
Bir çınar ağacı gibi onların altında soluklanır yavrular

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Babamı tarif et dediler tarif edemezdim
Nasıl tarif edilebilirdi ki
Yiğit desem az, merhametli desem az
Söz ki sözünün karşısında durmaz
Her masalda böyle bir kahraman bulunmaz
Yeri gelse baba lafı bile az kalırken

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Bugün bir kuş gibi uçtu ağzımdan sözler
Ve sen sadece dinlemekle yetindin
Bilmedin bahardan önce baharlar vardı
Ve bahardan sonrada baharlar
Boş ver derim
Yaşadığımız bahar dışındaki baharları

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Hiç hayatına bahar dokunuşu değdi mi?
Bir kadın uyandı mı içinde
Beyaza damlamış bir kahverengi gibi
Denize dalmış bir kuş gibi
Öyle sarmaş dolaş

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Gözlerinin sisinde kayboldum
İşte o gün sana vuruldum
Sen ki sislerin asil prensesi
Kim bilir kaç aşığını
Gözlerinde
Evet, gözlerinde kaybedip, başından savurdun

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Farz etki soyduk gecenin asaletini
Ağacın elbisesini
Gülün dikenini
Senin yüreğini
Üfledik içlerine başkalıklar
Çıplak geceye, ağaca, güle, yüreğe

Devamını Oku