Zübeyde Yalçınkaya Şiirleri

34

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Atatürk Üniversitesinde Felsefe Grubu Öğretmenliğinde tezsiz yükseklisan, Sosyoloji Bölümünde tezli yükseklisans yaptım. Şu an Sosyoloji Bölümünde doktora öğrencisiyim. Aynı zamanda KYK'da Yurt Yönetim Memuru olarak görev yapmaktayım.

Zübeyde Yalçınkaya

Ümit kuşları
Çırptı mı kanatlarını
Mahkumun göğsünde yürek olurdu
Asma halat boynuna halka çizdi mi insanın
Ayaklarının boşluğuna değse de kanatları
Ümit kuşları hayal, yalan olurdu...

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Bitti demişti denizci,
Kimse anlamamıştı...
Aşkın sırat köprüsünden geçerken,
Düştü cebimden bir çakıl taşı deyişini
Martılara sordular gemideki tayfalar
Cevap veremediler onlarda, adalara ve balıklara sordular

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Babalar güneşten önce doğar
Gurbeti sırtlarında taşırlar
Dertleri yuva yapıp,
Bir çınar ağacı gibi onların altında soluklanır yavrular

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Babamı tarif et dediler tarif edemezdim
Nasıl tarif edilebilirdi ki
Yiğit desem az, merhametli desem az
Söz ki sözünün karşısında durmaz
Her masalda böyle bir kahraman bulunmaz
Yeri gelse baba lafı bile az kalırken

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Bayat dünlere kalmış esaretliğin
Hür günler seni arzu ile beklerken
Yarınlarda tomurcuk gibi açmak varken
Dünlere ruhun neden gömülü sevgili

Kirpiğinde yaş damlacıkları

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Bir arkadaşım vardı
Gökte koparken köpek sesleri
Titrerken ayaklarım, tutardı yarınımı
Elleşmiş dertlere tanıdıktı ümit oyunları
Bilmezdi bir arkadaşım vardı
Mağarasında ürkek nefesim

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Beyaz bir ata binmiş dünlerim geliyor
Elleri kınalı yarınlar için
Bir basma etekten umut biçiyor
Şenlendi böylece bugünüm

Devamını Oku
Zübeyde Yalçınkaya

Dili çivili kaderin söylediklerini
Nasıl anlasın kumrular
Duvar dibinde can çekişen bir kumruyu
Nedensiz diğerleri seyre dalarlar
Ve kumru öldüğünde
Diğerleri yemlerini yemeye koyulurlar…

Devamını Oku