Zâyi Şiiri - Ahmet Zekeriya Yıldız

Şiir Yarışması
Ahmet Zekeriya Yıldız
36

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Zâyi

Kâinatı seyrettim durdu idrâğım zâyi,
Âmâyım yol ararım, söndü çerâğım zâyi.

Topladım günahımı sevabımın yanına,
Çarptım, çıkardım, böldüm, baktım meblâğım zâyi.

Şu üç günlük dünyanın göz boyayan tahtında,
Saltanatım yok oldu, şimdi otağım zâyi.

Nice kasırgalardan, nice kışlardan sonra,
Bir çınardım yıkıldım, dalım, yaprağım zâyi.

Gece yoldaşım oldu, artık uykular haram,
Sokağı mesken tuttum, rahat yatağım zâyi.

Bâd-ı sabâ misâli gönlüme ülfet veren,
Buseni kondurduğun o gül yanağım zâyi.

Ömrümü yollarında harcayıp heba ettim,
Kayıp ruhum, bedenim, başım ,ayağım zâyi.

Savruldu yokluğunda, şimdi gönül bahçem boş,
Kasımpatım, menekşem, gülüm, leylağım zâyi.

Gözü yaşlı bırakıp gittiğin günden beri,
Her nefeste muğlağım, sensiz mutlağım zâyi.

Ahmet Zekeriya Yıldız
Kayıt Tarihi : 8.4.2021 08:12:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!