ZAMAN-I EVVEL İÇİNDE 1/ KUM DİYARI, ÜMMÜL KURA
Ahir.. Ahir...önceydi…
Kara kaplı zimem defterine yazıyordu zaman,
Kendinden alacağını, vereceğini…
Tarihin en yoz dehlizlerinde,
Buza kesmişti sahranın kadife teninde vakitler, …
Zülal!
Bak nasıl sararıp solmuş, cemail yüzünden sonbaharlar geçmiş,
Haris Zemherilerden sebep….
Çürük, acı bir tat ve de kekremsi bir atalet
Dimağında, işgalci mi işgalci…
Amma ve lakin… bunca yıl
Damağında saklamış meğer Yesrib, aşkın nübüvvet telvesini,
Çeyiz Sandığında gizlemiş Bekke, Hatemün Nebiyyin sancağını
Heyhat! Zülal!
Zaman, alacak elbet, kendinden alacağını.
Kaç çağa bedel ya Rab!
Kaç çağa bedel olur ki bir ömürlük asr-ı saadet?
Söyle Zülal!
Daha ne kadar belerecek, küfrün kenafir gözleri…
Elinin kirini mi sürecek asırlarca Kabe’min Hicabına kırık kollu Hübel?
Alem zifir karanlıkta, öyle bedbaht, öyle mahzun
Biz yana duralım kendi halimize Zülal!
Gününü gün etmekte, Lat, Menat, Uzza
Türlü türlü bela zincirini dolamış ayağına Ademin, İblis
Biz yana duralım halimize
Alacak alacağını elbet kendinden zaman birgün
Ne gelir elden ne gelir Heyhat!
Çölün çukur gamzelerinde gömülü rahmet deryaları
Geceler aysız yıldızsız, kör şehla
Akik kızılı gibi hep şuh, Mücrimin cürüm ateşi
Acıkınca bölüp yediği helvadan put azığı
Biz ağlayaduralım halimize
Filler tepişir Mekke’nin kadife güllü bağında…
Ebrehelerden sebep!
İnler alacakaranlık yüzü hüzün tepelerinin eteklerinde
Zulemadan bir ses dayan der kulağına, yosun gözlü acunun
Az daha sabret Az kaldı arz-ı endam etmene Ey Ümmül Kura!
Ne gelir elden Heyhat!
Nasıl olsa Alacağını alacak elbet kendinden zaman
Ebabillerin ateşten ökçelerinde cennet
Sen üzülme bahar gözlü Zülal
İman her daim halen senin!
Sen Ademin gönlünde tövbesin Zülal!
Son Nebinin göğsünde parlayan ışıl ışıl mücevher!
Çöle inen nur, Tur’da yanan ateş,
Tufanı ağlatan mazlumun gözyaşı
Kalbime dolan inşirahsın… Hira’nın dudağından dökülen Rahmet.
Zemzemde abı hayat, ölümümde şehadet.
Sen neredeysen ben Oradayım Zülal!
Bekke’ de gece gözlü bir kuyu kadar derin zamanın ve kadim gözlerin
Alnına çalınan kokun, kınalı hurma ağacında buhur…
Kıvrak bir Yemen tütsüsü gibi tüllenirsin tarihin giz dehlizlerinden…
Bilsen ki sebebim Şefika cezben...
Çektikçe çeker içine kadife tenli kum diyarını ve beni
FATMA DOĞAN 04.03.2026/ turhal
Kayıt Tarihi : 4.3.2026 16:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)