Z- Beyitler 7 - Asrın Hissiyatı

Ömer Ekinci Micingirt
1593

ŞİİR


37

TAKİPÇİ

Z- Beyitler 7 - Asrın Hissiyatı


Okuyun akledin gayret edin az,
Hızır arayanlar huzur bulamaz.

Eşeğe terbiye fesada ret gerekir,
Ve insana temiz fıtrat gerekir.

Hırs ve saldırganlık fıtratı rettir,
Bencil sessizlikler şer felakettir.

Kol gezer gösteriş, riya aymazlık;
Zulmette zillettir vurdumduymazlık.

Dilde helâl lokma alınlarda ter,
Namazı dosdoğru kılabilenler.

Haktır hakikattir, nefsi va'z etmez,
Hodgam meşrepliler şiir hazzetmez.

Hayır ve şer ikisinden birisin,
Fısk'ı seydersen şer tacirisin.

Yalanlar pörsüdü dile sus getir,
Vallâhi hesap var ölüm tek satır.

Haktır hakikattir, nefsi va'z etmez,
Hodgam meşrepliler şiir hazzetmez.

Fikrin izzetidir putları kırmak,
Edibin şiârı hakkı haykırmak.

Görenlerden eyle, lütfûn ile yâr,
Şu âlem ki zeval gören bahtiyar.

İblis kimdir, türevini soranlar,
Tanrıları çok olanlar zor anlar.

Tedbir ve takdiri çizmiş mimarım,
Hakîm-i Rahîm'i düşün Ömer’im

Salavat getir menziline gir;
“Kişi sevdiğiyle beraberdir”.

Bu günü hesapla, dünlerine yan;
Gücü güçsüzlere kullanmıyorsan.

Peygamberi meşrep hür;
Merhamet yol, üsluptur.

Feryatlara sağır hodgam ne anlar,
Buğzu taşıyamaz, dilsiz şeytanlar.

Çözülecek kirli düğüm;
Müslümanım ve güçlüğüm!

Ümmet kin tufanı ya şaşı gerek;
Veyahut her eve Necaşi gerek!

Ortalık nifak kokuyor,
Dağ dere kibir akıyor.

Yiyin için tepişin, yaşam bu ise eğer,
Yiyin için tepişin o zaman buna değer.

Gizlenivermişler, postlara tek tek,
Cehennem var yâ hem, şükretmek gerek.

Kulluğun Allah’sa vicdanın hürdür,
Yok, şayet dünyaysa nefsini ürdür.

Sanma seni yaşatacak hilendir,
"Allah işitendir, Allah bilendir"!

Dantelli yastıklar, uykuya süstü,
Lambalar gaz fitil insan dürüstü.

Sabret aklet düşün yaz;
Hiçbir şey gizli kalmaz.

Nâz niyâz mektuptur yârene cuma,
Duâ çiçeğidir cânana cuma.

Acıdan beslenir bazı enikler,
Oyuncaklarıdır cephanelikler.

İnşirah duâ da ruhumda sızı,
Lütfeyle Allah’ım affeyle bizi.

İslâm ciddiyettir er oğlu ere,
Erliğin mihengi meşveret şûra.

Tavâfı karışık bir hacısın sen,
Musibet Allah'tan aracısın sen.

Vallâhi ölüm var, bir nefes ırak,
Bu kadar yalana kine ne gerek.

İbadettir göz nurudur teriniz;
Terinizdir sizin karakteriniz.

Kizb ehli korkaktır korkusu çoktur,
"Dosdoğru" olana, endişe yoktur.

Fıtratın alnına fısk tutturdular,
Gülümsememizi unutturdular.

Eşrefi mahlûkat her insan değil;
Kimi ins'ten öte, kimi pek câhil.

Aklet, "ben"i sevmez benim imanım,
Gaflet, ben daha iyi Müslümanım.

Oku aklet düşün tevekkül sabret,
Tanrıları bırak, bir tek O'nu Rab et.

Yalandan doğru derilmez,
Soysuza asâlet sorulmaz.

Edep nerenizde ahlak neyiniz,
Fıtratı çiğneyip çemkirmeyiniz.

Lezzet payitahtı ağızda damak,
Dilin hakikati, hakkı susmamak.

Şuur tarlasını hergetmiş Henri,
Ben Allah diyorum, o ise Tanrı.

Görün kalp vicdanı görmemek âhtır,
Görmeyin gafiller, gören Allah’tır.

Küstah bakışlarım beşliyor bazen,
Kalbim ben kafam ölüm ve mizân.

Bir damlacık gözyaşın, yoksa kendini ara,
"Ürpermeyen gönüller" mertek olmaz mezara.

Kalemim pek keskin vicdani hürüm;
Ne akılsız avam, ne de meşhurum.

Ahlâk dinin temeli eşref eder beşeri,
Zina fâiz ırkçılık kavimlerin mahşeri.

Hakkın hammaddesi haramı rettir,
Ahlaksız her toplum şer musibettir.

Benim Allah'ım vardır deyin,
"Gevşemeyin hüzünlenmeyin".

Müslümanız hem madem kin nefretten beriyiz,
Uhuvvet süvarisi, sulh sükûnet eriyiz.

Dili hakka bağla sımsıkı sıktır,
Hakkı unutkanlık münafıklıktır.

Kahpe düzen her köşede bir izm var,
Nerde vahşet orda Siyonizm var.

Geceme dökülür rengi hilâlin,
Siyahı olsaydım köle Bilâl’in.

Vecdin giysisidir seher parkası;
Sıdkın âşk hâlidir Veys'in hırkası.

Bütün Şaronların dehşeti kabir,
Kabrin mahşeridir mazlumda sabır.

Şerre döner dürtüleri tetikler,
Müsebbibi şerrin alkışmatikler.

Başka şey demeyin feleğe hele,
Şimdi vakit insan vakti, rastgele.

Ya râb lütfet helâlinden bir hurma,
İftarlarım kul hakkıyla açtırma.

Asrın istilası, bühtan fısk şer var,
Çetin bir imtihan şükür mahşer var.

Ölüler ağlamaz, yalancı gülmez,
Şöhret müptelası erdemi bilmez .

Hakikat harlarım, dil ucu yarım,
Şuur ambargosu haykırışlarım.

Âh üslup, kim kıydı sana kim,
Boğulduk nefretten nitekim!

Sabır kulun Hira’sıdır,
“Oruç sabrın yarısıdır.”

Hakkın hizmetkârı halkının malı,
Şâir mısra mısra ahlâk yapmalı.

Gülde tomurcuk yok bülbülde de zâr,
Vücudum yanıyor estikçe rüzgâr.

Secdeli hodgamlar itikata set,
Yâr Rab imanımı muhafaza et!

Şâir söz pazarı haline koştu,
Vardı siyaset ishaline düştü.

Din ahlâktır, din adalet din emek,
Ne güzeldir yaşayarak dinlemek.

Yalan, felâkettir haramdır ahtır,
Hele ramazanda başka günahtır.

İfratın merhalesi felaketlere kuyu,
Yeter artık gel gayrı, neredesin sağduyu.

Şükür, umutsuzlukları rettir,
Tevekkül tükenmeyen servettir.

Yalan bazen İblis, bazen bir ittir,
Yalansız yaşamak âşk keramettir.

Futbol her eve put, fetvabaz Terim,
Taşları yağmadı henüz göklerin !

Yalağı görünce, kelpler azarlar,
Azgınlarla dolu bütün mezarlar.

Ben ezanla doğdum ezanla gülüm,
Ezansız vatan mı, lâl olsun dilim.

Helâl coğrafyası alın terinden,
Öperim nasırlı pak ellerinden.

‪Müjdelenmiş övülmüşsün özelsin,‬
‪Ey şehidim sen ne kadar güzelsin.‬

Ubudiyet mikyasından ne anlar,
Rabbe değil; kula köle olanlar.

Hangi dinde şu bizde ki anane,
Diyemem ki bayram varmış bana ne.

İffet fıtrat uymak haktır,
Edepsize rahmet yoktur.

Siyonist beslemeler davacı tende ilik.
Alçaklıklar zirvede, kahrola taklitçilik.

Şiir şuurhanem yalnızlık payım,
Bozkır tenhalığı konforundayım.

Büyüklüğün mikyasından ne anlar,
Tekebbür deresinde boğulanlar.

Şu şöyleydi diyemem dile zulüm var,
Ölü eti yiyemem, mâdem ölüm var.

Dünya yolcu yol rüya, birkaç lokma birkaç tur,
Hayatta iken ölmek, insanlara mahsustur.

Ahlâktır ahittir, ahde vefâ din,
Ahlâkla birlikte Kur'an öğretin.

Sadist mahluklara dünya bir yular,
Tepiştikçe boğar, boynuna dolar.

Akletmek zor iştir fıtrat hâlidir,
Uyartır, cezasız kalmamalıdır(!)

‪Doğruluk bir ordu yıkılmaz hattır,‬
‪Akletmek savaştır harptır cihattır.‬

Şehâdet giyindi, ölmedi Mursi;
Sefil coğrafyaya hakikat dersi!

İstikâmet haktır gayriyi tutma,
Mizânı hıfzeyle, O’nu unutma.

Oku aklet haykır yaz, hak söz susuza ırmak,
Susanda namus olmaz, zor sanattır haykırmak.

Rızık alın teri el emeğidir
Fâiz câhiliye geleneğidir.

Kul hakkı ihânet silinmeyen suç,
Bir ömür ciddiyet, süresiz oruç.

Ya Rab beni nihayetsiz nâs eyle,
Hâl dilimi hakikate ses eyle.

Diş tutmuyor bilediğin testeren,
Hayırı şer, şerri hayır gösteren.

İblis emâresi, kalpteki "ben"ler,
Şeytanın ins yüzü kibirlenenler.

Ne göklerde kartal ne balda arı,
Hakkı nakşetmektir gerçek başarı.

O’na hürmetsizlik, alınlara kir,
Kalbin ölümüne yeter kin kibir.

Hüsn-ü kabul görür fısk-i baniler;
Seccade kirleten ins zebaniler.

Ata semer vurduk, eşeğe eğer,
Hızır zannetmiştik hınzırmış meğer.

Vicdanı yitirmiş gelmiş her gelen,
Günü hırs boğuyor şehri gökdelen.

Haktan yana "tarafkirlik" hak,
Gayrisi gayyadır muhakkak.

Başıboş mu fay hatları gel hele,
Ne olâ ki; hışma geldi zelzele.

Baykuşlara bülbül nergislere gül;
Musibetperestler, gül diyorlar gül.

İffet yoksa, tesettürde âr olmaz,
Her leylâdan saadetli yâr olmaz.

Sokak bana vicdan nerde soruyor,
Düşündükçe dudaklarım kuruyor.

O var tasalanma ne diyor âyet;
"Yaratan yolunu gösterir elbet".

Cennet ebedi âlem, vaktin pahası yoktur,
Ölüm kabir mahşer var, tekrar dahası yoktur.

Dudaklarım ateş, yanışı demdir,
Olsam da mustarip sükût merhemdir

Kemiği fazladır kuduran itin,
Temsil maskesidir zekâ ifritin.

Neden dağınıklık kahreden soru,
Allah’ım ümmeti toparla koru.

Hodgam nedir kim tevâzu kim ene;
Kavgalarım kaypaklarla, kime ne!

İnsanlık namına kaçarım "ins"ten,
İnsanlık yürüyen taştan kabristan.

Az konuşmak aşka niyettir,
Çok okumak medeniyettir.

İhkakı hak elzem fikriyatı hak,
Şairin izzeti, hakkı haykırmak.

Samimiyet aşktır aşkın tuğudur,
Secdenin riyasız yolculuğudur.

Alışkanlıklara, feryadım va'zım,
Vicdanı zonklatan şairler lazım.

Sizin yolunuzdan sapıyorum,
Şükür ben Allah'a tapıyorum.

Nâz niyâz mektuptur yârene cuma,
Vuslat çiçeğidir varana cuma.

Dili bozuk yüzü maske elde saz,
Vatan aşktır hamasete katılmaz!

"Ben" diyenlerin kalbi et kalır,
Mansıplar gider musibet kalır.

Küs değilim size, kırgında değil,
Mizana bıraktım mizân var cahil.

Ehl-i dalâletin sırtında eyer,
Hızır zannetmişiz hınzırmış meğer.

Yularlı avurtlar s/övgüye nefer,
Ahlak secdede mi günde beş sefer.

İnsan kimdir dava nedir ne anlar,
Urba için ukbasını satanlar.

Ağzın bozuk hayalin yok düş'ün az,
Perdeyi aç, oku aklet düşün az.

Namazın erkânı ahlaktan geçer,
Ahlaksızda namaz çok şeye duçar.

Fıtratına ram ol, hakikati seç;
İzzet hakikattir kazanır er geç.

Hak demezse âlimler fitne ehli beladır,
Tağutlara borazan, yalana müpteladır.

Nemelâzımcılık kabul etmez din,
Ömer’i olunuz İslâmiyet’in.

Dilin hak diyorsa insansın varsın,
Ahlâkının büyüklüğü kadarsın.

Hukuk her cana vardır,
Reddeden canavardır.

Kezibe boyanır, gerçeği saklar,
Merhameti boğazlıyan alçaklar.

Mahşere koşuyoruz hızla,
Gücüm yorgunluğumdan fazla.

Siyaset iş edildi,
İlham iğdiş edildi.

Ne gönül bıraktı ne temiz vaha,
Bize şivan düştü, size kahkaha.

Yalanlar ifşalar, duy beni bala,
Ehven-i şer artık şere müptela.

Tebessüm mevt, mısralarım dile gam;
Arsızlara aşk şiiri yazamam.

Hakikat buğz dolu methiye değil;
Susanlar insandan sayılmaz oğul

Bütün köşe bucak; kin ıstırap gam,
Tek gerçek teselli, sabır ve zaman.

Maşanın ucusun, yeter artık dur,
“Allah dostlarına ye's korku yoktur”

Ehl-i riyakârsınız büyük divana,
“Sizin dininiz size benimki bana.”

İslam irşad ister ifsadı değil,
Nifak kayıranı dinleme oğul.

‪Tevekkül sabır va’z cevapsız sorum,‬
‪Sabrın sadırında düşünüyorum.‬

Serde ahlâk yoksa ibadet sahte,
Akledip görmemek ihanet ahte.

Doğru konuş vicdan yor,
Dava demek çok zordur.

Hakkı va'zeyleyip batılı tuttun,
Ey efendi, bizi ne çok uyuttun.

Teri toprak kokar kalemim pulluk,
Kulun kokuşudur kullara kulluk.

Büyüklük tevazu kulluğa niyet,
Nefsini irşattır erdem haysiyet.

Cerbezeyi bırak düşün ağla yan,
Bu gidiş nereye sen nasıl insan!

Hayat tefrikasız hedefe varış,
Ahlaklı cesur ve adil bir duruş.

Ol derse oluverir, şanındandır O’na has,
Her şey O'nun mülküdür, afâkidir ihtiras.

Şuur kin kıskacında, otur ağla yan,
Muhafazakârlığa sığma Müslüman.

Rızka kefil, helâl pişe,
O var madem yok endişe.

Ölüm ertesinde müjdeler vardır,
Farkına varanlar pek bahtiyardır.

Kampüste bir başka şu ezan sesi,
Sevdaya salıyor hemen herkesi.

Zinalar birliktelik, evlilikler suç,
Menfezler cenin dolu kıyı bucak piç.

Her şey pişmanlıktır oku aklet ve seç,
“İnsan hüsrandadır” salih amel hariç.

Edipler edep bilmez, maarifte kaygı yok,
Zerre miktarı duygu bir atımlık saygı yok.

Anlamsız çokluklaradır salığım,
Yalnızlıklar dostum kalabalığım.

Şehitlerim haykırıyor âh ne gam,
Kahrım büyük, ötesini yazamam.

Sabır ve metanet dedimse şayet,
Kısasta hayat var buyurmuş âyet!

Hakikatli kalbe hayret gerekir;
İnsan olmak için gayret gerekir.

Lânet okuyacak mezar taşınız,
Yaşattıklarınızı yaşıyasınız.

Din kisveli palyaço dilinden düşmez Hira,
Avurdu müstemleke, yalan dolan iftira.

Ölçüsünü almak için bir insana makam verin,
Erteleyip beklemeden, yürüyüşü nasıl görün.

Ben ben gürültüsü zonklatır herdem,
Bilmek irfân ister, had bilmek erdem.

Hak yazmayan kalemin satılığı katidir,
Her kim olursa olsun, sahibinin itidir.

İsmimi düşündüm, atamam riske,
İman kabul etmez amelde maske.

Vicdanın makesi, zulmeti terktir,
Zulmüyle haşrolan geberecektir.

Adavet hırs inat, paye ve nişan,
Kardeşlik mevt oldu gayri perişan.

O kadar çirkin ki bu devir oğul;
Ne Müslüman belli ne gâvur oğul.

Günler uzadıkça büyüdü sızım,
Öldüm gurbetinde ben hep cansızım.

Hep acı hep imtihan bir beyit iki satır,
İmtihanın zorluğu, hakikati kavratır.

Beygirin mekânı ahır otluktur,
Câhile tevâzu donkişotluktur.

Kavganız hep doğruluksa tutunuz,
Doğru yoksa çoğalmıştır putunuz.

Katedral da değil çalınan çanlar,
Bölük bölük en ön safta şeytanlar.

Alın teri suskun para borsada,
Helal para artık karaborsada.

Ocağı dağıla tuzak kuranların,
Evde hanımlığı unutturanların.

Kâbe ağlaşıyor bu hâl nicedir,
Virüsü yaratan şanı yücedir.

Madem insan fâni istiğfar haktır,
Nasûh'a koşanlar kurtulacaktır.

İnsanlık nerede her taraf ağıl,
Dehşet sabr birikti O bizle oğul.

“İslam güzel ahlaktır” takva kulun zaferi,
İzzetin affın haktır, kulun eyle Ömer'i.

Dünya debeliyor virüs ağında,
Zulmün doruğunda şirk batağında.

Camiler secdesiz bürünmüş kara,
Mahsun Kâbem saldın beni efkâra.

Ellere su gerek alınlara âr,
Kalplerin ihyâsı tevbe istiğfar.

Tedbire uymazsan akıbet harap,
Ferâset lütfeyle, aklettir yâ Rab!

Gün bugün dem bu dem an bu andır,
Hesap mizân gerçek, dünya yalandır.

Sabır zorluk değil kemiren beni,
Ahlâkî çöküşün suskun düzeni.

Sabreyle mihnet etme, vesilesi erzak var,
Gayret eyle şükreyle seni bilen Rezzâk var.

Bir damla kan pıhtısı,üç beş nefes bir cenin,
Kibir gurur gösteriş, canı çıka 'hep ben'in.

Musibet ilâhi, dertlenmek gerek,
Dert yoksa duâlar boşuna kürek.

Kul hakkı zehirdir, zehirden baldır,
Hesabı pek dehşet tevbe hayaldır.

Kalpten kalbe inlemeli ağuşlar,
O tevvaptır, günahları bağışlar.

Vicdanlara izzet zihne ter lazım,
Kizbi yok edecek bir sefer lazım.

Ezelden ebede eğri ve doğru,
Hâl ile hûş olur doğruya çağrı.

Marifet odur ki helâllik almak,
Tevbeyle ebedi uyuyakalmak.

Bir mezar kazınız bembeyaz kardan,
Gitmek istiyorum ben buralardan.

Güce dayanınız, güç veren güce,
O çok merhametli ve O pek yüce.

Akletmeyen adam mı, sığır türü mandadır,
Adamlık hakikatte; hakikat imandadır.

Ömer Ekinci Micingirt
Kayıt Tarihi : 30.6.2020 16:09:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!