Yoksulun / Yokluğun Kefeni Yokmuş

Ramazan Kocapinar
570

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Yoksulun / Yokluğun Kefeni Yokmuş

Dağ gibi kahır yüklendi üstüne
Aman hayat dedi sakın küstürme
Ne pir şeyhti nede bilgin bir alim
Küflü ekmek kuru soğana talim
#
Doyurayım derken oğul uşağı
Zayıf düştü belde durmaz kuşağı
Çabalayıp durdu tutmuyor eli
Kimi meczup dedi kimi de deli
#
Eve barka gelen dolmuş
Ana bacı saçın yolmuş
Çıplak üryan sala konmuş
Yoksulun kefeni yokmuş

Ölen ölmüş olan olmuş
Yokluğun kefeni yokmuş

-----------------------------------

Hiç kara ak aka kara demedi
Birgün olsa doyasıya yemedi
Kutsal bildi o verilen nimeti
Sustuda sormadı nedir hikmeti

#
Tüm kazandığını hepten yitirdi
O fukaralıkla ömrün bitirdi
Artık mevta olup hakka kavuşmuş
Yoksulun yokluğun kefeni yokmuş
#
Eve barka gelen dolmuş
Ana bacı saçın yolmuş
Çıplak üryan sala konmuş
Yoksulun kefeni yokmuş

Ölen ölmüş olan olmuş
Yokluğun kefeni yokmuş

===============
Ölüp gittikçe yoklukla
yoksul garipler
Seyrediyordu çalıp çırpan
hırsız herifler

Aşağılasınlar gıybet etsinler
ne derlerse desinler
Onlar yoksul yokluktaki hüznü
nereden bilsinler

7 Ekim 2019 / Almanya
Yazan : Ramazan Kocapınar

Ramazan Kocapinar
Kayıt Tarihi : 14.1.2020 16:37:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!