Yine bir Kasım günü... Şiiri - Funda Gül ...

Funda Gülseven
132

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Yine bir Kasım günü...

Sabah mahmurluğunda hayata karşı uyanmaya çalışırken uzaklardan, umutlarını yüklediği, hasretlerini bezediği diyarlardan bir dost selamı geldi sanal ortama inat bir sıcaklıkta... 12 yıllık dostluktan yansıyan bu sıcaklığı bir anda ruhsal titremeye, duygusal kıvranmaya bürüyen ise dostunun onunla paylaştığı şarkı oldu...

Nilüfer’den... İnkar etme...

Şarkıyı açıp dinlediğinde ilk düşündüğü, ilk hissettiği şey aşksızlığa mahkum kalışıydı... Aşkı özlediğiyle yüzleşti önce... Sonrasında aşka dair korkularıyla... ‘Aşkta gözüm yok, hatta istemiyorum, zaten aşka gücüm ve inancım yok! Ama bari az da olsa birinden hoşlanabilseydim’ diye mırıldandı, derinliklerinde haykırarak... Aşka dair hasretiyle, aşka dair korkulu güvensizliklerinin oluşturduğu ritmik senfonin hüzünlü ezgisi çınlıyordu yine ruhunda... Unutmaya çalıştığı geçmişi, yaşayamadığı bugünü ve gözlerini belirsizliğe diken geleceği nota nota çınlıyordu işte yine...

Aşksızlığa mahkum olmuş ve kurumaya yüz tutmuş duygularını bir umut yeşertmek, diriltmek amacıyla yine yazıya dönmüştü yüzünü... Satırlarına yansıtacağı sevgiyle içindeki sevgiyi arayacaktı... Arayacaktı ki derinindeki hazineyi gün ışığına çıkartıp başkalarına sunabilsin, paylaşabilsindi...

Tam sevgiye dair aylarca, hayatca bekletip demlediği notlarını çıkarıp kelimelerini satır satır yazısına serpiştirmeye başlamışken yine ekranın ardından bir selam geldi, yıllardır varlığını yadsımaya ve verdiği acıları unutmaya çalıştığı birinden; hem de aylar aylar sonra... Ve yine Kasım’da!

‘Bu kadar tesadüf çok fazla! ’ dedi içinden... Çoğu şarkının olduğu gibi, bu şarkının da, hatta en çok bu şarkının hatırlattığı, silbaştan yaşattığı kişi aylar sonra hem de bu şarkıyı dinlediği anda karşısındaydı işte! Hem de yine Kasım’da! Hem de Kasım’ı yazmamak için bu kadar direnirken! Kasım’dan onun yüzünden vazgeçmişken!

Ve ne garip, yine onu ilk gördüğü Kasım gibi heyecanlandı, korkuları sardı benliğini yeniden! Aradan geçen her Kasım’da duyarsızlığına bürünmeye çalıştığı acılarıyla, unutmaya çalıştığı yıpratılmışıyla ve inkarında olduğu hasretiyle yüzleşmek yine bir Kasım gününe düşmüştü...

Ahh Kasım! Onu ona veren, sonra onsuzluğa alıştı sandığı zamanlarda yine onu karşısına çıkartan Kasım! Kasım’ın ona bunu yapmaya ne hakkı vardı? ! O’nun bunu ona yapmaya ne hakkı vardı? Yetmemiş miydi tüm güvenini ve aşka dair inancını çalışı? Yetmemiş miydi onu aşksızlığa mahkum edişi? Yetmemiş miydi? ! ! ! Şimdi niye kanatıyordu yine kendisinin açtığı yaraları?

Git demişti adam... O da gitmişti işte! Daha ne istiyordu? Şimdi niye gidiş yollarının önünde duruyordu? Niye hatırlatıyordu o acı veren gidişi, gönderilişi? ! Cevaplarını yıllardır alamadığı, ve ömür boyunca da alamayacağını artık anladığı soruları niye çınlatıyordu beyninde yine, yeniden! Sahi ya, onlar niye ayrılmıştı? Niye git demişti adam? Niye önce kadının kendine güvenini, sonra ona güvenini, sonra da hayata ve insanlara güvenini çalmıştı? Niye aşka inancını sarsmıştı? Ve şimdi varlığıyla, bu cevapsız bıraktığı soruları acıtarak hatırlatması niyeydi?

Aklım hiç almıyor nedense
Herşeyi bir anda silmeni
Yaşanan onca şeyden sonra
Öfkeli, insafsız sozleri
Diyorsun ki: Göz yaşların faydasız
Seni zaten hiç sevmedim ki

Aklı almamıştı hiç! Anlamamıştı herşeyin bir anda silinmesini! Anlamamış ve kabullenememişti o insafsız sözleri! Ve gözyaşlarına hiç hükmedememişti! O zaman da, aradan geçen onca yılda da, ve şimdi de akıyordu işte gözyaşları! Faydasız olsalar da...

Git diyorsun nasıl giderim, umutlarım ne olacak
Acılarım, göz yaşlarım; hesabımı kim soracak

Unutamıyordu gönderilişini, ve kabullenememişti sebebini, anlayamamıştı hiç! Hele ki şarkıdan farklı olarak ‘Seviyorum, ama git! ’ deyişini! Sevgi gönderir miydi hiç? Seven gönderir miydi? Madem seviyordu, madem seviliyordu niye göndermişti? Madem ki göndermişti, demek ki şarkının dediği gibi zaten hiç sevmemişti! Peki yaşattığı acılar? Peki akıttığı gözyaşları? Hesabını soramadıkları ne olacaktı? Bari cevaplarını verseydi! Ondan çoktan umudunu kesmişti zaten, bari hayata dair umudunu geri verseydi ya!

Ne zordu bu duygusal patlamayı yeniden yaşamak, aylar sonra yine duyguları ve düşüncelerini savaşa sokmak... Ne zordu bu sinir harbinden yara almadan sıyrılmaya çalışmak; acılarını ve nefretini bastırmaya çalışmak... Ne zordu hayatında yaşadığı ilk ve tek aşkla yeniden yüzleşmek! Hasretle öfkeyi bir arada yaşamak ne zordu! Ve ne zordu ondan bu halini gizlemeye çalışmak! Hıçkırıklar içinde kaybolurken ekrana gülücükler kondurmak ne zordu!

Ela gözlerinin en güzel haliyle aynada yüzleşti... Ağlayınca yosun yeşiline bürünen gözleri yemyeşil kendine bakıyordu...Yüreğinin rengi ise boz bulanık grinin kimliksiz derininde ve kahverenginin güçlü durmaya direnen oto-kontrolünde matlığını arıyordu; acımamak için, kanamamak için, damla damla akmamak için...

Ona yıllarca boğuştuğu tüm duyguları tekrar emanet ederek gitti adam... Yıllar önce geldiği bir Kasım gününde, yine gitti, hep gittiği gibi... Ve kadın, hesabını soramadığı, sorsa da cevabını alamadığı acıları ve gözyaşlarıyla yeniden başbaşa kaldı... Son bir kere adamın ekrandaki resmine hasretle, eski zamanlardan kalma aşkla ve şimdi aşkın uzantısı olan nefretle bakarak sayfayı kapattı... Kimbilir, belki bir başka Kasım’da karşılaşma umudu ve bunun isyanlı korkusuyla... Aşksızlığa sımsıkı tutunarak... Bir Kasım gününde...

Funda Gülseven

08/11/2008

Funda Gülseven
Kayıt Tarihi : 8.11.2008 15:38:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Türkiye Cumhuriyeti Yukselakcum
    Türkiye Cumhuriyeti Yukselakcum

    Yaşam kendi içinde bir serüven değilmidir .Bize kattıklarıyla ve bizden götürdükleriyele hep bir bütün değil midir.Bizi biz yapan zaman içinde yolculuklarımız ve sonrası mı hiç....yüreğine sağlık Güzel insan doğum günün kutlu olsun sevdiklerinle tüm güzellikler yüreğine....

  • Oktay Çöteli
    Oktay Çöteli

    Muhterem Kardeşim, Yüregine sağlık güzel bir şiir okudum. Yaradanın en güzel lutufları üzerine olsun.
    Gönlü güzel olan insanlar asildir.diyorum,Saygılar.Dost.

  • Salim Erben
    Salim Erben

    Funda kardeşim şiirin akışı şiirin ahengi çarpıcı sözleri yüreğin feryadı daha bir çok özelikleri bünyesinde toplamış kutlarım şair yüreğini
    salim erben

  • Şemsettin Ağar
    Şemsettin Ağar

    Hüzünlerin yüreğinizden uzak olması dileğimle.Tebrikler.

  • Muhammed Gözübüyük
    Muhammed Gözübüyük

    kutlarım,güzel bir metin,ayrıca hoş geldiniz tekrar.
    ilhamınız devamlı olsun.
    saygılar

  • İhsan Altınışık
    İhsan Altınışık

    Güzeldi tebrikler..

    İyi ki geldin hoşgeldin Sevgili Funda...

    Saygı sevgi ve selamlar...

  • İbrahım Karabulut
    İbrahım Karabulut

    git demesi kolay gitmek zor beklemek zor velasil hepisi zor kutlarim

  • Mehtap Altan
    Mehtap Altan

    Git diyorsun nasıl giderim, umutlarım ne olacak
    Acılarım, göz yaşlarım; hesabımı kim soracak

    KİMSENİN HESAP SORMASINA GEREK YOK Kİ ...

    HESAP, HÜZNÜN AŞK ACISININ VE ZAMANIN BENCİL DUVARLARINDA PUSU DA BEKLİYOR ZATEN....

    YAŞANAN YAŞATILAN VE YAŞATILACAK OLANLARIN BEDELLERİ CEPTE PEŞİN PEŞİN GELMEKTE BE DOSTTT....

    SENİ SEVİYORUM ...

  • Ramazan Gökçe
    Ramazan Gökçe

    Tam sevgiye dair aylarca, hayatca bekletip demlediği notlarını çıkarıp kelimelerini satır satır yazısına serpiştirmeye başlamışken yine ekranın ardından bir selam geldi, yıllardır varlığını yadsımaya ve verdiği acıları unutmaya çalıştığı birinden; hem de aylar aylar sonra... Ve yine Kasım’da!

    gerçekten mükemmel,sanki bir roman okudum,,emeğine sağlık funda hanım,tebrikler

  • Erdem Erciyesli
    Erdem Erciyesli

    ÇOK KİŞİSEL BİR MESAJ

    şiir ve denemelerde egomuzu tatmin etmek yerine herkesin kendini içinde bulduğu temalar işlenmeli.

    kendini dünyanın merkezine koyup yazanlar 'kısır döngü' içindedirler.
    yanılıyor muyum sayın Gülseven

TÜM YORUMLAR (12)