Yılmaz Bektaş Şiirleri

13

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

15 yıl Devlet görevinden sonra 2009 yılından bu yana Havacılık sektöründe çalışıyorum.

Yılmaz Bektaş

Çocukken duyduğumda dev aynasını;
Devlerin aynası zannederdim.
Cüssesiyle ilgisi yokmuş sahibinin.
Akıl, bilgi ve karakterden
Cücelerin aynasıymış bildiğin.

Devamını Oku
Yılmaz Bektaş

Devrildi duvar yetim Ayşe, beton , öksüz Ali
Yedi kat yukardan kader olmuş garibe çöküp
Haberi zangır zangır karabuluta bürünmüş; zelzele
Toz içinde canlar , çamurda yalınayak, sokak karanlık
Ruhlar sıkışmış betona sığınıp ağıttan ağıta durmuş anneler
Demir demire sarmış yoldan milim milim örmüş tuğladan

Devamını Oku
Yılmaz Bektaş

Çocuğum yetişemedik
Kaçarak gizli , rotadan.
Evren dönsün, duruyor!
Karanlık dolaşıyor
Bihaber güneşten.
Dünya insan, ruhsuz

Devamını Oku
Yılmaz Bektaş

Üff olduğunda dizim
Çocukken farkettiğim...
Saraydan aşırılıp,
Kadına yakıştırılan;
Asalettten rezalete...
Hayatın rengi!

Devamını Oku
Yılmaz Bektaş

Pişirdiği, gerçek acının.
Değişmeyen.
Gerçeklerin acılığından
Dem vurulurken;
Bahsi geçer biberin.
Dalga geçerek!

Devamını Oku
Yılmaz Bektaş

Diken! Batan gönlüne.
Bülbül küsmüş gülüne.
Gül hasretken bülbüle,
Bülbül uçmuş öteye...

Bülbül susunca güle,

Devamını Oku
Yılmaz Bektaş

Doğru mu, bildiğin yaldızlı yanlışlar sana! Bana ne ki! Demem:
Yanlış, bilmeyeni doğrular; bizmiyiz ki geceden bilinmeyen...
Hepimiz, doğruyu ağzından kesip asıp doğrarken ; kim doğru ki!
Yanlışlar kimin ki menfaate gizliden salkım salmış sarmaşık beyaz
Yalanlardan arlı kadın utanmaz, birlikte azalır usanmaz erkekler.
Gerçek tabu; yalanlar doğrusu: erkek kadın topunu topuzundan....

Devamını Oku
Yılmaz Bektaş

Düşünde
Düşsen
Düşüme
Düşsen
Düşümden...
Düşünde

Devamını Oku