Yıldızlar çıkmadan Şiiri - İlyas Kaplan

İlyas Kaplan
682

ŞİİR


9

TAKİPÇİ

Yıldızlar çıkmadan

Gecenin tüm karanlığına rağmen
Gözlerden uzak gizli konuşalım seninle
Umutlarımızı süsleyen hayalleri
Buğulu camlarına çizelim
Titreyen gönüllerimizin
Her bir mutluluğuna bir baş kurban
Masmavi bir düşle yükselelim gökyüzüne
Parlayıp hiç sönmeyen
Mehtabında bir yıldız olalım gel

Bir günü soluklarım, sayısınca
Aydınlık fışkırıyor her yere şafaktan
Seni unutmak ne mümkün
Farklı bir helezonla aşkımı körüklüyor rüzgar
Her esintisine karşı koyacak kadar güçlü değilim
Kırılan umutlarımı teselli etmeye gel

Nede kaybetmeye dayanacak kadar metanetli
Bütün cesaretimi toplayıp çıkıyorum huzuruna
Seni ne çok sevdiğimi söylemeye
Sen ki cennetten lütfedilmiş bir meleksin
Ne olur uçup gidelim cennetine gel

Yağmur vuruyor pencereye
Yıldırımlardan düşen bir ayrılık ateşi
Sevmek ateşlerde yanmak gibi bir şey
Yağmur yağarken pencereye
Senden uzakta bu ömür nasıl tükenir
Hayat bitmeden ,can gitmeden gel

Gözyaşlarım kalbime sağnak gibi yağıyor
Hançer gibi saplanıyor
İçimi ürperten hıçkırıklara aldırmadan
Yürek titriyor, el ayak titriyor yeniden
Cemreler toprağa düşmeden gel


Şimdi daha iyi anlıyorum nefes almak neymiş
Kerhen yaşamışız yıllar boyu onca hayalleri
Yoklukların kıskacında sığındığımız
Meğer ne kadar zormuş güneşini beklemek
ışıklar vurmadan gece ölmeden gel

Bir sonbahar serinliğinde
her şeyden evvel ,seni bekledim
Hayalperest ruhumun bitmedi gelgitleri
Yanaşan her vapurda seni gözledim
Güneş batmadan yıldızlar çıkmadan gel

REDFER

İlyas Kaplan
Kayıt Tarihi : 25.1.2018 16:06:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!