Yetim Şiiri - İbrahim Lek

İbrahim Lek
343

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Yetim

Uzanan bir elin koynundaydı
Çok değil bir gülümseme kadar uzak
Kavuşacaktı bir iklim coğrafyasıyla
Lakin güvenin içindeydi bir çok tuzak

Şaşırdı tutsamıydı elini çocuk bilmez
Hani öncesi farksızdı sonra başa gelenler
Nereye kadardı düşündü bu tedirginlik
Değil miydi gülümseyip sonra üzenler

Adam anlamıştı dedi ki korkma
Bu cihanda kötüler de var bilirim
Ama ne olur tut elimden bitsin yetimlik
İstemez misin kurtul ne olur sevinirim

Evet kavuşmuştu iklim gönül ehline
Bitmişti onca dert ,onca gece kabusu
Evet bir eldeydi samimi bir kavuşma
Gülmüştü yetim ,bitmişti sokak sorgusu

İbrahim Lek
Kayıt Tarihi : 28.11.2019 13:50:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!