Yeryüzü Ağacı Şiiri - Arkadaş Zekai Özger

Arkadaş Zekai Özger
19

ŞİİR


73

TAKİPÇİ

Yeryüzü Ağacı

kış geliyor
elim yaprak altında
es ey bad-ı semen
çatlak bedenime çarp kalbimi harmanla
gencelmiş tarih kabartmalarının haklılığı aşkına
beni kendime gebe bırak

kış geliyor
otobüs ne de kalabalık

yaslan bana yeryüzü ağacı
dikili gövdenin üretkenliği için
çıldırtan bir gübre mi arıyorsun
kökünü toprağımda dene

kış geliyor
koru gövdemi pardösüm

ağzıma konacak kış kuşları nerde
tutsana elimi canikom tarih tekerrürden ibaretmiş
Miş bir geçmiş zaman failiymiş
ey beşeriyet beni beş iftarda öp

şair olmak kolay değil yavrum
uzvun o kadar güzelken
bir yanda yaş ağaca balta vuran çokluk
bir yanda kanımı azdıran bokluk
beni artık hücre çogaltmaktan da yargılarlar
zahir

Arkadaş Zekai Özger
Kayıt Tarihi : 14.11.2002 12:14:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Hikmet Çiftçi
    Hikmet Çiftçi

    GÜNÜN ŞİİRİ BU MUDUR?

    HELAL OLSUN SEÇİCİ KURULA!...

  • Feyz Kariha
    Feyz Kariha

    İçten sövme kadar terbiyesizce üşütüyor soğuk
    Dünya bir ağaçsa kökünü nereye diktiği belli
    Sevgilim ayrılmaya gerek yok al işte sana bir kovuk
    Dünya ağaçtır dedik sığınağımız yanlış anlaşılmaz bu iyi…
    Yüzüne yer yapayım göğsümü gel kon
    Birleşmesek nasıl üretken olacak caanım çokluk…

TÜM YORUMLAR (2)