Kırmızı Karanfilli Suskunluk

Savaş Karaduman
125

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Kırmızı Karanfilli Suskunluk

Cumartesi annelerine

Gümbür gümbür üstümüze düşen yağmur
Ve akan sularda insanı deli eden bir sessizlik gibi
Bir yıl daha akıp geçti ömrümüzden
Bir yıl daha akıp geçti
Galatasaray lisesinin önünden
Kaybolan çocukların “anne” diyen seslerine karışarak
Kendinden utanarak
Kalabalıkların telaşına
Gürül gürül akışına
Ve hızına kendini kaptırarak…

Kayıplara tanık
Telaşlı ve ürkek
Dili tutulmuş bir kuş sürüsü gibi
Bir yıl daha göçüp gitti ömrümüzden
Bir yıl daha göçüp gitti
Devlet eli ve marifetiyle
Çocukları gözaltında kaybedilen
Ve gözlerinde yağmur biriktiren
Kırmızı karanfilli annelerin üzerinden…

“Bulaşıcı bir renk ve zarif bir güzellik taşıyordu karanfil
Elden ele/ gözden göze/ renkten renge
Çocukların izini süren bir güzel anne
Bir güzel çocuk
Bir güzel çiçek
Bir güzel kırmızı
Bir güzel direniş…”

Ağzımızda kuruyan dil
Sözleri dilimizde çatlayan içli bir türkü gibi
Bir yıl daha geçip gitti ömrümüzden
Bir yıl daha geçip gitti
Her Cumartesi günü
Solgun ve soluksuz
Öpülüp koklanmaktan yorgun düşen resimlerin
Çığlık çığlığa susulan meydanların
Ve her Allah’ın günü
Anaların yüreğinde yatıya misafir kalan
Acı ve hüzünlerin üzerinden…

Sıcaklığı yıkıntılarda kalmış bir şehir
Ve yağmurlarda ıslanan kayıp bir çocuk gibi
Bir yıl daha geçip gitti ömrümüzden
Bir yıl daha geçip gitti
Galatasaray lisesinin önünden
Cumartesi annelerinin yüreğini kundaklayarak ateşe veren…

“Anne… Beni bul… Beni bul anne… Kokun burnumda tütüyor…”

1 Ocak 2016

Savaş Karaduman
Kayıt Tarihi : 26.12.2015 14:32:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!