Yedi Otuz Güneşi Şiiri - Ramazan Boran

Ramazan Boran
38

ŞİİR


7

TAKİPÇİ

Yedi Otuz Güneşi

...
Tam seni seninle..
senin etrafında turlama vaktine girecektim.. ki
Yedi otuz güneşine geç kaldım
Bir mah-pushâne penceresinin ızgarasında..
ellerimi kanata kanata!

ve ıslaklığı omuzlarımdan taşan..
haddini bilmez sancılara derdimi anlata anlata!

Tek tesellisi ay servisiydi
O da kendini yavuklusu rüzgâra kaptırdı
Eski bir aşık gibi..
Tanımazdan gelerek es geçti yanımdan!

Heybemde bir cenaze çiçeği..
Heybemde hantal bir özgürlük!
Ezelden ebed ranzasında yatalak dağ gibi..
Tarih sayfalarının gömütünde..
Unutulmuş bir çağ gibi kaldım!

Heyulaya terk edilmiş bir kaldırım iskeletinden..
uçuruma yuvarladım şarkılarımı
Terennümüm bir kuş niyetine..
Yola düşmüş şavkını arayan gecelere
şuh bir kanat çırptım
Olanaksız terini bandıra bandıra
Yedi bitirdi o tuz güneşimi!

Sevincim yeddiemin deposunda unutulmuş nisan..
Af dilenen sürç-i lisan gibi..
Sustalıyla susturulmuş bir cümlenin nefes borusunda..
Noksan kaldım!

Hep o saatlere denk geliyordu
sana hasretliğim
Hep o saatlerde acınarak okşanıyordu
sana yetimliğim
Gözlerini bir düşürebilseydim..
Bir içebilseydim "d" sini!
Öyle vitaminsiz kalmazdım
...

Ramazan Boran
Kayıt Tarihi : 8.10.2019 15:02:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!