Yaşamsın Sen ,ey Özgürlük!

Erhan Nujiyan
16

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Yaşamsın Sen ,ey Özgürlük!

Düşün merhametine bırakıyorum benliğimi.
Asil muradın kıyısında açıyorum gözlerimi.
Bir elimde güneş,
Öbüründe ay...
Güzelliğinde kulaç atıyorum muradın,
Mutluluğa açıyorum bütün yelkenleri.
Kutsalsın sen ey özgürlük.

Düşün kucağındayim.
Bir ülke sıcaklığıyla sarmalamış düş beni
Araratın haykırışıyla açıyorum gözlerimi,
Nuh'un güvercini konuyor omuzlarına,
Güvercinin ayaklarında
Bir zerre toprak oluyorum,
Bir umut oluyorum
Ve sonrası yaşam...
Nefessin sen ey özgürlük.

Düş beşiğim,
Ben evladıyım düşün.
Yaşam nehrinde akıyoruz henüz
Güneşin doğuşundan
Parlayan aya çizilmiş patikadayız...
Loriler ve zılgıtlar,
Savaş ve barış,
Acı ve keder
Ve direniş...
Sonrası insanlığa açıyorum gözlerimi.
Yanı başımda bir anne
Ve göz yaşında tarih fışkırtıyor zamana.
Ve bir kadın
Sol yanımda ölümü öldürüyor.
Zafer,
Umut
Ve direniş...
Ve bir "sen" var,barıştan gelen.
Özelsin sen,ey yaşam!
Ve yaşamsın sen,ey özgürlük!
Kutsal ve yaratılan ilk ilkesin,ey özgürlük!

Erhan Nujiyan
Kayıt Tarihi : 24.10.2020 21:05:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!