Yaşamın Örtüsünü Kendi Ellerimle Yırtıyo ...

Özlem Çetin
103

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Yaşamın Örtüsünü Kendi Ellerimle Yırtıyorum.

.

Bir bakışta her şeyi, her şey söyleyebilmek isterdim
Tükenip giden yılların ötesinden getire bilseydim seni
Senin yerine koyduğum sahtekâr suratların maskelerini
İndirebilseydim
Haykırsaydım bulmak istediğim siz değilsiniz
Siz değilsiniz diyebilseydim.
Seni yitirdiğimden beri kaç göç yaşadığımı anlatabilseydim
Ama olmadı ihanetlerdi beni yarı yolda bırakan
Ve yanan bir ateş bıraktınız seven gözlerimde
Ezbere bilirdim hepinizin adını ihanetini
Okuyamadım yüzünüze, bağıramadım sustum sesim çıkmadı.

Eksik bir insan gibi dolaşıyorum şehirleri, kentleri
Geçirdiğim zorlu yıllara yeniden dilekte bulunuyorum
İki gölge arasında koşuyorum, bir bana bir sana
Ben bendeysem sen nerdesin?
Bende yoksun sen kiminlesin?
Hani her şey bizimle yaşlanacaktı?
Ve ben özümü, sözümü sana saklıyorum, sanaaaa....!

Anlatıyorum kendi gölgeme
Anlatıyorum senden geriye kalan resimlere
Anlatıyorum bana bıraktığın mektuplara
Anlatıyorum bende kalan yüreğinin yarısına
Anlatıyorum masmavi gökyüzüne, hırçın denizlere
Ve anlatıyorum seni benden götüren uzaklara, uzaklara……!
Sesim kısılıyor, nefesim kesiliyor
Geçmeyen bir zamanla sende bende çoğalıyorsun
Gidişlerin ışığımı kapatıyor, daralıyor yüreğim ölüyorum
Ölmek bu kadar kolay mı? Ben kendimi öldürüyorum.
Sana artık gel demem yaşamın örtüsünü kendi ellerimle yırtıyorum.

Özlem ÇETİN

Özlem Çetin
Kayıt Tarihi : 20.5.2010 10:57:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Recai Mert
    Recai Mert

    Usta kalemi yürekten kutlarım. Saygılarımla.

    Cevap Yaz
  • Selcen Boyar
    Selcen Boyar

    harika bir başlık ve harika bir final tabi şiirin içinde kocaman bir yaşam saklı, duygularınız çok güzel dile getirmişsiniz kutluyorum
    sevgilerimle
    saygılarımla

    Cevap Yaz
  • Necla Özkan
    Necla Özkan

    ihanet kokuyor anılar bir bir özlemin içimde hala yarayken
    izbe sokagımın ürkek fenerlerinde geceye günaydın diyorum
    günüm yarımken ve aglıyorum ihanetin hazmetsizliginde
    sızlıyor sol yanım hasretin hüznünde unut unut diyorum gönlüme yaşamın örtüsünü kendi ellerimle yırtıyorum umudun yarınına

    içinde yok oldum tebrikler

    Cevap Yaz
  • Gün Işığı
    Gün Işığı

    Eksik bir insan gibi dolaşıyorum şehirleri, kentleri
    Geçirdiğim zorlu yıllara yeniden dilekte bulunuyorum
    İki gölge arasında koşuyorum, bir bana bir sana
    Ben bendeysem sen nerdesin?
    Bende yoksun sen kiminlesin?
    Hani her şey bizimle yaşlanacaktı?
    Ve ben özümü, sözümü sana saklıyorum, sanaaaa....!

    bu güzel çalışmanızı kutlarım.
    kalemin daim olsun...

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (4)

Özlem Çetin