Yaşamanın Metafiziği(ikilik)

Murat Kahveci
43

ŞİİR


4

TAKİPÇİ

Yaşamanın Metafiziği(ikilik)

Gün gün uzak kalınan o olguya
Bir sabah gerçekten uyandım.
Ağzımda mayhoş bir ikindi tadı. Ucuz çakmak ,
Ortalama sigara paketleri...
Memleket meselesine ne uzak ne de yakın
Bana sunulan bu: Sıradan bir memur hayatı.

Ki ben farklıyım sanmıştım ki
Beni farklı bırakmadılar.

İnsan acıyla evrilir ya , yani varsayılır.
Öyle bir ağırlık işte üstüme düşen de
Söz gelimi zorlasam
Bir mutluluğa dönüşecek olan ortancam
Hissiz bir nesne gibi öylece orda
Onu sevsem ne alıp koklasam ne.
Tersine doğru birikmiş her şey.

-Peki bu böyle mi sürecek?
-Böyle sürecek.

Ayrılırken hanemden de
Başka bir ben sanki bu yolları yürüyen.
Geceden kalmış orda burda pinekleyen yüzleri gördüm
Etrafa yayılmış , alınlarında ceriha
Hemen ellerine düşer orda bir gerçek; buruşmuş ve kirli kağıtlar:

''İnsan ölmemek için yaşar.
İnsan , ölmemek için yaşar.''

Aklımda hep bu cümle...

Sanki daha devamı gelmeyecekmiş gibi bazı şeylerin
Rıhtımlarda , meyhanelerde , panayırlarda
Dans eden o soluk benizli
Kimdi ki o? Devamı yok işte.
Ardından
Görüyorum uzun sarkık kürklü
Bir dilenciyle muhabbet eden farklıyı.
Giysilerinin içinde omurgası kırık ve ayrık doğadan
Tuzlu derisinde gözyaşım hatırlatır irinli bir sonbaharı.
İşte modern yüzyılımız burda , yalnızlık aşktan da öte
Dönüyor şiirler avucumda , yalnızlık aşktan da öte.
Öyle ki kulaklarımı da kanatır bu dengesizlik ve
Gelip geçer gündüzler
Gelip geçer akşamlar.

Yaşamanın metafiziği;
Unuturum balkon uğultularını
Unutur bir kız memelerini
Unuttuk birbirimize değinmeyi.

Eskiden bir bakkal vardı
Herhangi bir şeyin yanında
Sade birkaç eşya ile doldurulmuş , avuçla atılmış gibi
Dağınık çikolatalar , eski raflar bulundururdu.
Yüzü kırgın ve homurtulu ki hep hüzünlü
Çocukluğumdan kalan bir adam bakardı oraya.
O da unutuldu.

Ve ben
Çiseleyen yağmurlarda uzuvları büyüyen
Uzun etekli kızları seyrederken ,
Alınlarında kaskatı bir ev geçimsizliği vardı.
Uzaktan ortancamı kulaklarının arkalarına nişanladım.
Sırtlarına yayıldıkça yayılan
Saçlarını çözüp dans etmeye başladılar. Sonrasında
Siyahlıktan süzülen renkler
Bütün bu yetinmezliğimizi durdurdu.

Bir masal ki bu böyle bakkalmışım , ağzımda çikolatalar.
Balkonumda
Gerçeklikten uzak bir şiir dolandı dilime işte
Yani işte bıraksalar daha da dolanacaktı.


Murat Kahveci
Kayıt Tarihi : 13.11.2019 00:50:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!