Yaşam Tuvalim Şiiri - Önder Karaçay

Önder Karaçay
696

ŞİİR


53

TAKİPÇİ

Yaşam Tuvalim

Hayatımı büyük bir tuvale betimliyordum
Bu tuvalde yaşadıklarım,
Diğer tuvalde yaşayamadıklarım kalacaktı,
Küçük kaygıların sığ vuruşlarıyla değil,
Gerçek ve sonsuza dek yaşayacak, hatırlanacak olan,
Yumuşak fırça darbeleriyle resmediyordum.

Şimdi de var olmanın hatırına,
Bir dolu yaşamı geleceğe taşıma kaygısıyla,
Anlamdan yoksul olgulara çokta önem yüklemeden,
Kendi hayal gücü ateşimin büyüttüklerinden de,
Daha fazla büyük olmayan,
Zaman zaman korkutan, acı çektiren
Kendimi resmediyordum.

Daha önce önemli olan birçok şey, önemini yitiriyordu,
Bu bilinçle çıkmıştım yola,
Yeniden önemsiz birçok şeyle
Karşılaşabileceğimi bilerek,
Daha tecrübeli, daha mesafeli,
Bitmez tükenmez bir ışığı yakaladığımda,
O ışığı tuvalime yansıtmakta zorlanmıyordum.

Ben merkezli düşüncelerin yanlışlarına düşmeyerek,
İyileştirici ışıkla kapsıyordum tuvalimi,
Tanık olduğum ilişkilerin hüzünlü durumu
Artık beni ilgilendirmiyordu,
Çünkü yeteri kadar üzmüşlerdi,
Diğer taraftan artan yalnızlığımı çoğaltıyordum.

Cansız hayallerimin yer aldığı tuvalde,
Yalnızlık bu haliyle kaçınılmaz olduğunu kaybediyordu,
Düşüncelerin sınırladığı öteki dünyalara geçebiliyor,
Gerçeğin ta kendisiyle temas kurabiliyordum.

Uyanıyor, kendime ve yaşamıma ilişkin düşüncelerin,
Yanılsamalarından kurtuluyordum.
Düşüncelerimin önüne daha büyük istekleri koymuyor,
Korkusuz yaşamın da resmi çizilebilir diyebiliyordum.

Gerçeğin yeni yüzlerini açıyordum sayfalarımda,
Yanılgılardan beslenmeyecek kadar zengin,
İnancımızı ve umudumuzu sınırlamayan,
Gerçek yaşamın ta kendisiyle bir kavgaya tutuşmayan,
Bu tuvalde yanılgıları tehdit ediyordum.

Artık olayların istediğim ve ihtiyaç duyduğum gibi,
İlerlemesine izin veriyor,
İnsanlar ve olayların
Beni hayal kırıklığına uğratamayacakları,
Komploları ben onlara kuruyordum.

Hayatta olumsuzluk tek seçenek değildi biliyordum,
Mükemmele ulaşmasam bile
Mükemmelliği görebiliyordum.
Aslında her an bize mükemmel fırsatlar sunar,
Onu mükemmelliğinden dışarı çıkaranın biz olduğunu,
Bir sonraki adımı atmada eksik kaldığımız için,
Olgu mükemmelliğini kaybettiğini artık biliyordum.

Bir yaşam yenileme tuvaliydi bu,
İçinde hainleri, sırtından vuranları beslemeyen,
Onları dışlayıp tuvalin dışına atan,
Beklide büyük sırların resmiydi bu.

Gerçeği mümkün hale getirmek projesi,
O ilkeleri yaşamın köşe taşı yapma gayretleri,
Aceleyle gün ışığının tadını çıkarmak için,
Yapılmış bir tuval değildi bu

O gün ışığının aydınlık yolunu izlemek,
Derinliklerine ulaşarak yaşama yansıması gereken,
Tuvalde o ışığı yakalamaktı.

Akışa teslim olmak değildi yaşamak,
Yeri geldiğinde akışa karşı kürek çekebilmekti,
Akışa teslim olabilecek
Bir kalp ve isteğe sahip değilseniz,
Teslim olmamalısınız,
O zaman hiçbir korkunun tutsağı
Olmamanız gerektiğini bilirsiniz.
Işığınız içinizde sizin,
Yeter ki dışınıza tutmasını bilesiniz.

Böyle bir cesaret ile korkularımı aşmaya çalışırken,
Işığı yanıma almayı unutsaydım,
Tuvali dışarı taşardım.

Neticede çukuru bol bir dünyada yaşıyoruz,
Işığım olmadan yürürsem tökezleyeceğimi biliyordum.
Kendi tuvalimde,
Sadece uyuyan vicdanımı uyandırabildim.

Önder Karaçay

Önder Karaçay
Kayıt Tarihi : 19.9.2013 08:20:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Bülent Aydınel
    Bülent Aydınel

    Picasso -yanılmıyorsam- :'Herkes güneşi sarı bir leke biçiminde resmedebilir,önemli olan,sarı bir lekeyi güneş biçiminde resmedebilmektir.' demiş...Şairler de öyle sanırım,onlar yaşamı görmek ve algılamakla yetinmiyor...Olması gerekeni düşleyip yaşamı öyle yorumlamaya çalışıyor bir bakıma...Zor olanı şair olmak -belki de bu zamanda zor olanı demeliydim.-...Çok şık bir şiirdi,kutluyor,saygılar sunuyorum...

  • Cevat Çeştepe
    Cevat Çeştepe

    Şiirsel betimlemelerle daha çok bir deneme/düzyazı gibiydi çalışmanız...
    Tuval karşıda., şairin elinde renk tüpleri, fırçalar ve kafasında tuvale düşüreceği resmin yaşamındaki iz düşümünden seçmeler...
    Kaleminize sağlık sayın Önder Karaçay...

  • İbrahim Kurt
    İbrahim Kurt

    O gün ışığının aydınlık yolunu izlemek,
    Derinliklerine ulaşarak yaşama yansıması gereken,
    Tuvalde o ışığı yakalamaktı.
    ---Çok harika bir eser okudum kutlarım .

TÜM YORUMLAR (3)