Yaşam Denen Sahne Şiiri - Adil Koruyan

Adil Koruyan
55

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Yaşam Denen Sahne

Yaşam denen sahnede oyuncuyuz hepimiz.
Kendi kişiliklerimizden uzak, rol yapmak işimiz.
Senaryo önceden yazılmış, bizden habersiz.
Kimler yazmış, neden yazmış bihaberiz
Figuranlar, oyuncular, reji bizleriz, seyirciler ise sessiz
Bizler mi seyircileriz, yoksa seyirciler mi biz?
Bunu hiç çözemedik, çözemeyiz.
Ölüp ölüp diriliriz, kimse bilmez nedir bu giz.
Zaman zaman kahkahalara boğarız,
Gülerken ağlayan, ağlarken güldüreniz.
Yüzlerimizde maske var, sahte sevgilerimiz.
Özgürüz deriz kendimize, oysa sahnede hapisiz,
Kendimizi aldatır halimize güleriz .

Yaşam denen sahnede geçer ömrümüz.
Dost bildiklerimiz dost değil, hep üzülürüz.
Perde indiğinde gerçek yaşama döneriz
İstesek de biz biz olamayız, sessizce gideriz,
Gerçek mutluluğu arar kararlıklarda gözlerimiz
Işıklar kör etmiştir, bakar göremeyiz.
Oysa, el uzatımı kadar yakındır ulaşamayız
Kendimizi aldatır, yaşamı lanetleriz.

Adil Koruyan
Kayıt Tarihi : 29.9.2000 15:04:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!