Yâre Mektub Şiiri - Ekrem Kaftan

Ekrem Kaftan
11

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Yâre Mektub


Sadece gözünü görseydim senin
Çekilmez kedere düşmezdim gülüm
Duymasam tadını yakan bûsenin
Zor gelmezdi bana ânî bir ölüm

Dersin ki terkedip kurtulmalıyım
Vuslatın lezzeti öldürür beni
Ölümsüz olmaya yol bulmalıyım
İstemem peşimden her an geleni

Yârin emri deyip hürmet ederim
Sana itâatin saâdeti vâr
Seni görmemeye gayret ederim
Yaksa da hicrânın büyüttüğü nâr

İnkârın ne kolay, geçen yılları
“Ben taze nihâlim” deyip ey gülüm
Bize saâdeti seçen yılları
“Unuttum ve lâl'im” deyip ey gülüm

Tarihin hükmü var yâr denilene
'Ne vefa bulunur, ne aşk dilberde
Beni bir kerecik sar denilene
Pek Elim bir azâb düşer mahşerde'

Kederim İstanbul için sevdiğim
Bir daha göremez böyle bir sevdâ
Şu yüce gönlümden gel in sevdiğim
Olsun bu mektubum sana bir vedâ

Halvet olduğumuz anlar avutur
Tamû kadar çetin yanan gönlümü
Belki senden güzel canlar avutur
Unutturur bana solmaz gülümü

Mektubum götürsün seni mâziye
Yâdındaki her an, ağlatsın gülüm
Bakmasın gözlerin yeni mâziye
Dikenin gönlünü kanatsın gülüm

Eslâf merhametli ve mahzûun idi
Yârine âh etmez, hep âh çekerdi
Gözü de gönlü de her dem hûn idi
Yâr için sayısız günâh çekerdi

Kıyâmet yakındır, devrân değişti
Ayrılık ardından bin âh getirir
Yâr ile yaşanan hicrân değişti
Bir anlık adâvet aşkı bitirir

Derim ki sevgilim, ayrı düşersek
Ömrünce sarp dağlar üstünde sürün
Bu aşk gönlümüze kâr etmez dersek
Ak kefen yerine siyâhlar bürün

Öldürür âkıbet bu keder beni
Kabrimin üstünde bülbüller öter
Toprakta böcekler gelip yer beni
Cismim de gün görmez ve böyle biter

Sen mahrum kalasın kabirden bile
Toprağım üstünde kapanıp ağla
Düşürsün bu hâlin seni her dile
Zülfünü taşıma gül diye bağla

Çürüsün de cismin toprak üstünde
İdrak et verdiğin azâb nicedir
Olmasın ümidin bensiz düğünde
Nur olsun alnında sevdiğim Bedir

Ekrem Kaftan
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!