Yangından Gelen Azaap Şiiri - Oğuz Kılıç

Oğuz Kılıç
105

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Yangından Gelen Azaap

Suskun bir vaveyladan akar hüznün kuşları; ciğerini bıçak gibi kanatır yalnızlık..
siyahınbeyaza aktığı ten girdaplarında; gri okyanuslar dağlar hüznün kısraklarını..
uçurumlu saçların intiharlara akarken; efkarın kayalığında çağlayanlar dağlanır.
. hidrojeni oksijene akıtırken çıplaklık; kasvetiyle kabukbağlar Zırhlanmış yaraların..
kabuklanmış yarandan iltihaplar deşilirken her eski sevgili sende yaradır artık..

Bianka! Sen kundaklanan yangınların rahminden gelen azap!
Sen damarıma şırıngalı eroinli ızdırap!
Şimdi Sen; küllerin rahminden doğan bir zümrüdüankanın
gözbebeklerime sürülmesi gibi narin;
menekşeli küllerinden ateş çiçeklerinin doğması gibi haşin
ya da; kılıçların kılıçartığı cesetlere beslediği hisler gibi vahşiydin..
çünkü bir enkazdık kundakladığın yangınlarda
ciğerime yağmur fısıldayan ıssız istasyonlarda
vahşet tiradıyla açılan şiirlerdin bianka..
bense hafıza kadrajında travmatik anıların çektiği,
çiçeğinden damarına akan sancıydım orda..
takvimlerden mevsimler lanetle kovulurken;
yelkovanla akrep kadranın huzurunda çiftleşirken,
bu şarabi travmada paramparçayız aşka..

uçurumundaki sarp şarampollerde
cesetlerin kiriyle mühürlendik sevdada;
öpüşsek içimizde tomurcuklanan orman
kükürtlü yalazlarla yangına vurulurdu..
şarabi efkarlarla çıplaklığına dokunsam
yerkabuğumu sarsan depremler;
yerküreyi yörüngeden çıkarırdı bianka…
militan bildiriler,sloganlar,pankartlar
kominist yağmurlar,travmatik anılar;
avucunda patlayan pervasız şehvetimi
saçlarının sarmaşığına çığlıklarla saklar..
tufanda katlolan sapıtmış kavimlerin
çıldırmış şiirlerle kışkırttığı günahlar;
kapitalist bıçaklarla taa böğrümü dağlar
öpüştükçe mayıntarlalarında, dinamitlitoprakta
seviştikçe tramvay patlatan metropol ağızlarında
ölüştükçe anarşizmden soyunmuş bıçaksırtlarında
piminden çekilmiş karakatran bombalar;
yüreğinin doğusunda patlayan bir enkaz!

çünkü intihar şiirleri fışkırırdı kanımdan
cerahatla kışkırtılan dikenli yaraların
kanamasıyla yazılırdı ciğerimdeki ferman
yarayla kabuğun çığlıklı saçlarında
şehvetinle harmanlandı esrarlanan kalp
kirpik diplerinde kopan uğultulu tufanlar
enkazımı savururdu kırlangıç kanadına
yağmalanmış ağıtların ağrıyorken bianka
mürekkepsiz bu şiir kanamadan yazılmaz!

Ölü hayvanların kasığından akan çığlığımı
anarşistce gövdelenen günahların saklar..
istasyon ıssızlığından devşirme şehvetlerin
yenilgimi dağlarken uğultulu rüzgarda;
beni vur beni acıt durma beni yağmala!
mezarlık puhuları cesedimde çığlıkken
beni hafızanda ceset gibi hatırla..
artık yüreğimi parçalayan bu kezzaplı yağmurlar
kirpiklerinden akar hüzünbaz kuşlarıma..
patlayan yanardağın öfkesini kuşanıp
gerilla yağmurların efkarını kuşanıp
ağıryaralı türkülerle yığılırım kapına..
sabıkalı nehirlerin gürültülü suları
fırtınamdan boşalırken bıçaklı ağıdına
yasadışı intiharlar tasarladım bianka..
damarıma şırıngayla zerkettiğim şiirlerin
zehri akıyor hala dudaklarında..
..sömürülmüş düşlerini vuruyorum kurşunla
sonra zinakar gövdenin hırçın topraklarını
emperyalizm pençesinde pazarlıyorum aşka..
ejderlere peşkeşken sömürülmüş toprakların
yüreğinin doğusunda en terörist gerillayım
damarımı ateşinle kundaklarken bianka
saç savur küllerimi çıkarttığın yangınlara!

şimdi cenazeme glayölden yontulan çelenklerle gel
yırtıcıkuşların çığlığı efkara mühürlemesiyle gel;
şehvet adlı gezegenin uğultulu yörüngesinde
melankolik esvablardan iniltini soyundur da gel!
bianka! Sen kundaklanan yangınların rahminden gelen azap!
Sen damarıma şırıngalı eroinli ızdırap!
git de doğur kendini basarak küllerime!

Oğuz Kılıç
Kayıt Tarihi : 15.3.2016 22:19:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Oğuz Kılıç