Yandı Gülüm Keten Helva Şiiri - Cengiz E ...

Cengiz Esgin
418

ŞİİR


9

TAKİPÇİ

Yandı Gülüm Keten Helva

Anılarımı üflesem İstanbul'un ruhuna
Peşinden geleyim beni de kat güruhuna

Bir göz kırp yeter Kalbimi atayım önüne
Hemhal oldum içinden geçerken dününe

Güzel günlerdi belki çünkü çocuktuk zahir
Mum yaktım methiyeler düzdüm ey ahir

Seni uzaktan seyretmek döndü hevese
Burnumu sızlatan sevdalar eski vesvese

Eskilik güzeldir, eskilik diye kutsayan dil
Nevton'na düşen elma Havva'da zebil

Yok bu sıralar papağanlar ve salgın revaçta
Kazıdığım isimler yalnız kaldı yukarıda ağaçta

Uzadıkça gövde bağladı isimlerin üstü kabuk
Ruhum kalp misali atıyor yetiştirin çabuk

Bu ne rezillik kendini böbrek sandı kalp sandı
Yandı keten helvam anam ağladıkça yandı

Cengiz Esgin
Kayıt Tarihi : 18.5.2020 20:29:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!