Yalnızlık ve SON Şiiri - Oğuz Atalay

Oğuz Atalay
13

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Yalnızlık ve SON

Dosta ihtiyaç duyduğunda.
Ne biliyim yalnız kaldığında belki
Belki kalabalığın ortasında
Ama unutma bir dost bulunur orda.

Sonra neden kaybolur gölgeler.
Çekilir hayatından gider.
Seni yalnız bırakır terkeder.
Yalnızlık işte, her anı bir keder.

İnsansın, ne yapsan çaresi yok.
Sonunda yalnız kalacaksın, şüpe yok.
Toprağa kadar var yanında üç beş dost.
Yalnızlık başlar o an, çare yok.

Kaderin bu dedim ya işte, insansın.
Er geç yalnızlığa kurbansın.
nasıl olsa sonunda yalnız kalacaksın.
Bir gün sen de farkına varacaksın.

İşte orda, ufukta.
Görülüyor, geliyor yavaşça.
İşte geldi, yanında.
Azrail seni de aldı bak sonunda.

Oğuz Atalay
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Mustafa Sami
    Mustafa Sami

    Güzel bir şiirdi, tebrikler

TÜM YORUMLAR (1)