Yalnızlık Senfonisi Şiiri - Şah İsmail Ateş

Şah İsmail Ateş
152

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Yalnızlık Senfonisi

Gittin götürdün gökyüzü kentini
Közün köpüğüne ömrümü sardın
Aynalarda bıraktığın hatıralarda çürüdü
Dilimin ucuna düştü efkarlarım

Aşkın rüzgarında uçuşur duygular
Yalnızlığın barınağı oldu yüreğim
Gözlerimin kederinden
Şafağa damladı gökyüzü bulutları

Usumda koşan yalnızlık taylarıdır
Pencerem de kaybolan haftalardır aylardır
Aşk zarfına pul satan güvercinlerde uçtu
Gün ortasında kayboldu gökyüzü güneşim

Şah İsmail Ateş
Kayıt Tarihi : 8.7.2015 14:00:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!