Yalnızlık Şiiri - Nurettin Ay

Nurettin Ay
27

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Yalnızlık

Ne acı şeymiş şu yalnızlık
İnsanı ölmüşten beter edermiş
Düşmüşüm şu gurbet ellere
Yalnızlık kaderimmiş neyleyeyim dostlar

Bir zamanlar dopdoluydu hayatım
Şaşırırdım ne yapacağım diye
Şimdi ise yalnızlığın kollarında
Arıyorum ne yaparım diye

Sevgi vardı kalbimde bitmeyen
Umut vardı gözlerimde tükenmeyen
Bitiverdi hepsi acı bir sözle
Yalnızlık kaderimmiş neyleyeyim dostlar...

Nurettin Ay
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!