Yalnızlık Şiiri - Mustafa Alperen Taş

Mustafa Alperen Taş
520

ŞİİR


16

TAKİPÇİ

Yalnızlık

Kalmamış kimselerin yüzünün karasında,
İnsanlar yapayalnız dört duvar arasında,
Hepimizin acısı var gönül yarasında,
Boş boş bakarak hep çökmüş evin tavanına.

Geceler götürür alıp beni uzaklara,
Ama insanların o kurduğu tuzaklara,
Günüme girmiş olan sebepsiz zikzaklara,
Ve insanlar kalıyor sadece ancaklara.

Hayran olduğum bir çift gözden uzaklardayım,
Oysaki hep bir nefes kadar yakınlardayım,
Yapayalnız kurulmuş olan tuzaklardayım,
Cennet değil cehennem değil ben araftayım.

Şanlıurfa, 15.05.2021; 04:12

Mustafa Alperen Taş
Kayıt Tarihi : 15.5.2021 04:15:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!