Yalnızlık Şiiri - Ömer Altun 2

Ömer Altun 2
222

ŞİİR


17

TAKİPÇİ

Yalnızlık

Satır başı yalnızlıklarım,
Döküldü sigara küllerimin arasından.
Her günüm ayazdan kalma,
Sürgün içinde yapayalnız...

Kafese kilitli kanatlarım,
Fırtına özlemlerinde.

Şafak?!

Yine kapkaranlık...

Bekleten her durağa sinmiş kokun,
Bir hışım yalnızlık içimde sonsuz bir karanlık.
Rüzgârlar sesinin zılgıtında bir yankı...

Gün ortası öpüşmelerimiz vuruldu,
Yarıda kesildi gün.
Dört yanımız çevrili,
Ayaklarımıza batan hasret çivileri...

Loş karanlık anlarda büyümüş güllerimiz
Kan uykusunda.

Ne bilinmez bir yanılgılık “sensizlik”!

Hasret okuyor emzikli bebeler.
Annelerin süt dolu göğüsleri,
Mahpus düşmüş gölgeleri katrandan zifiri.

Beti benzi solmuş ergen kızlar,
Karanlık şafaklarda,
Yol kenarında,
Birer kaktüs...

Kimsesizlikleri suluyor bulutlar,
Uçurum kenarı adımlar,
Sessiz ümitsiz.
Yaşlı gözlerimde siman dağ kadar büyük.
Uzatsan ellerini, yıkılacak bu ümitsizlik...

Sıtması bitmiyor hasretinin,
İçimde hücrelerin,
Damarlarımda sızmış zehir…

Sana gafil kalmış sözlerim,
Yetmiyor.

Sürgünleşmiş!

Kelepçeli ellerim,
Ellerinin zindanında.
Benden bihabersiz,
Mayın tarlası gözlerin...

Örtmüyor!

Sende parçalanmış yanlarımı.

Yalnızlığım kadim bir rüya düşlerim,
okyanuslar kadar üryan...

Gel sevgili!

Her satırım kerbela,
Hücrelerim katliamda,
Ziyandayım, sensiz ziyanda!

Gel,
Dağılmışlığımı toparla.
Boğazımda düğümlenirken yalnızlık,
Sensiz geçmiyor ölüm kursağımdan…

Ömer Altun 2
Kayıt Tarihi : 29.6.2020 10:54:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!