Yalnızlığın Ayrıkotları Şiiri - Ahmet Telli

Ahmet Telli
122

ŞİİR


226

TAKİPÇİ

Yalnızlığın Ayrıkotları

Toprağı nasıl kavrarsa ayrıkotları
ve nasıl çölleştirirse usul usul
öylece sarmış seni yanlışlar
çürütmüş yüreğindeki öfkenin
dayanıksız tohumlarını
çorak bir toprağa döndürmüş içini

Zehirli sütleğenler sürülmüş ökselere
sinsi bekleyişler gibi yapışkan
iğrenç gülücükler serpiştirilmiş
belli ki sen
konacaksın acemi sekişlerle
yalnızlığın bu hayın ökselerine

Ve şimdi uysal bir kedi gibi sokuluyorsun
gergefini sessizce işleyen gecenin koynuna
Usulca okşuyorsun yalnızlığını
usulca ve sessizce yaşamak diyorsun buna
oysa hayat
açılmamış bir yumak gibi duruyor ellerinde

Ah yalnız kuş
belli ki sen hiç bilemeyeceksin uçmayı.

Ahmet Telli
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Doğa Fendi
    Doğa Fendi

    Her satır fevkalade! Hiç bir şiiri beğenmedim diyemiyorum..

  • Nil Özdemir
    Nil Özdemir

    'Cok guzel bir anlatim kutlarim .'

  • Ayşe Kılıç
    Ayşe Kılıç

    dantel gibi olmuş

TÜM YORUMLAR (3)