Yalnızlar Tiyatrosu Şiiri - Cihan Bey

Cihan Bey
38

ŞİİR


3

TAKİPÇİ

Yalnızlar Tiyatrosu

İnsan yaşadıkça öğreniyor yalnızlığı.
kimsesi olmadan sessiz gecelerde
saat sesi bozuyor sessizliği
ruhun ebedi kimsesizliği.
Bozuyor tüm hayalleri
bu giden sessiz bir gemi
aşıyor dalgaları yalnız insanlar gibi
kimisi boğuluyor kimisi batıyor sanki yaşıyor gibi
hayat sessiz ve yalnız geçiyor
ölüm bize sessizce geliyor.
ve son perde kapanıyor bu tiyatroda
kimse kalmaz artık bu salonda
oyun bitti artık kaybettin
alkış sesleri son buldu artık bu sessiz tiyatroda
Son selam ve elveda...

Cihan.C

Cihan Bey
Kayıt Tarihi : 11.6.2019 02:14:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!