Yalnız Bir Ağacın Altında Yalnızım Ben

Levent Bulut
5

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Yalnız Bir Ağacın Altında Yalnızım Ben

Çok yorgun ve halsizim, beş dakika uyusam kar
Duvarlar üstüme geliyor, sanki bu oda bana dar
Huzursuzum içimde sebepsiz bir sıkıntı var
Böyle anlarda en iyi ilaçtır bana yar

Oysa iki gündür görüşemiyoruz birbirimizle,
Hep destek olur, göğüs gererdik dertlerimize
Sabah olunca evde duramayıp, çıkıp gittim yerimize
Orada da fazla kalamadım yer verdim gelen turiste.

Yalnız bir ağaç gördüm biraz ileride,
Karşısında da deniz, oh mis dönmeyeyim geriye
Bari orayı kaptırmayayım diye koşarken ileriye
Elin iti saldırmasın mı "hav hav" diye.

Oh sonunda yalnız bir ağacın gölgesinde yalnızım ben
Haydaa, pek de yalnız değilmişim meğer
Karınca yuvasıymış oturduğum yer
Yine şansızım aşkım, haklıymışsın sen..

Yalnız kendimle konuşacaktım karınca kararınca
Kıyafetlerimi değiştirmeliyim eve varınca
Neyse size anlatayım bari, dinle beni ey karınca, ey ağaç, ey dalga!
Ya sen de nereden çıktın be ey karga..

Sahibi de arkadan geliyor, ha bir itimiz eksikti,
Dişiydi, karnı şiş ve gebeydi
Görünüşüne göre pek de çevikti.
Yavaş yavaş uzadım, kulağı kesikti.

Bir türlü ben benimle yalnız kalamadım
Güya bir ağacın altında yalnızdım,
Kendi kendime duygularımı anlatacaktım
Başka zamana artık, kaçarım ben.....

Levent Bulut
Kayıt Tarihi : 16.8.2013 15:32:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!