Yakarım bu şehri Şiiri - Ahmet Demirci 2

Ahmet Demirci 2
206

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Yakarım bu şehri

Yaz dedi dilim konuşma
Ne varsa yakan yıkan
Hayatını elinden alan
Yaz sadece konuşma

Uzun yıllar oldu sustum
Nasıldı konuşmak unuttum
Anlatırdı insanlar duygularını
Yıllar oldu yok duygularım

Eskiden hatırlarım
Ben bu şehrin delisi
En neşeli en sevimlisi
Hatta bu şehrin bekçisi

Havada olan elleri tutardı
ellerim
Evim olurdu çaresizlerin
gariplerin evi
Fakir fukaraya açıktı
sofram
Olsa da kuru ekmek kuru
soğan

Titrerdi toprak it çakal
köpek
Çıktığımda sokağa korkardı
karanlık
Dostlarımın üzerine
çökmeye
Olurdu içim hep aydınlık

Bilirdim siyaseti
siyasetçileri
O yavşaklarda beni bilirdi
Dişleri asla bana geçmezdi
Bozulursa kafam
Sökerdim üçer beşer
dişlerini
Kayıtlıydı hepsinde
numaram
Seçimlerde hepsi kapımın
köpeği

Ne olacak ülkem vatanım
Ne olacak şehrim
Dediğim an vuruldum
Sırtımdan
Canımda can
En yakınımda olan
Kurşunları sırtıma sıkan

Yüce dağın karı çok olur
dedi babam
Yıkılma dayan
Sustum kendimi kapattım
Ne varsa geçmişimden
kalan mezara koydum
Bekliyorum gelsin
sıram

Kalktım ayaktayım
Yıllar sonra tıraş bile
oldum
Ufak tefek hayaller
kurdum
Küçük bir çay evi
Köşesinde kitaplığım
Orada okur şiirler
yazarım
Oturur şiirlerime ağlarım
Nasıl yok olmuş
hayatım

Terk ediyorum bu şehri
Küçük bir sahil kasabası
Bir kaç olta
Alırım yanıma belki
En çok ihtiyacım olan
Gökyüzünün denizin
Huzur veren mavisi

Burada kalsın yaşasın
Burada hainlerin hepsi
Terk etmezsem bu şehri
Kalktım ayağa
Dünya dindiremez öfkemi
söndüremez ateşi
Yaktığımda bu şehri...


Ahmet Demirci 2
Kayıt Tarihi : 22.5.2019 19:21:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!