Yağmuru Ağlatan Güzel

Hayrettin Taylan
1968

ŞİİR


19

TAKİPÇİ

Yağmuru Ağlatan Güzel

Yıllar şakrak demlerini demliyor göz yaşlarından. Hüznün çayını süzüyor yüreğim. Biraz seni içiyorum ben ‘den.
Yaşamak için bakmanın niteliğine metelik olmuştum. Metal özlemler büyüttüm seyri hayatından.Kalay oldum ruhun kaynama noktalarında.

Seni yaşamanın nimetleri perde perde oynanıyor yalnızlığımda.
Rahmet senin damlalarınla yamalandı yarama. Kendimi bulamadım sensiz her günde.
Kalakalışın hilkatinde halimden helaline benler akar. Islanır hatalarım. Hayalarımın ritmine zeyil olurken susmak neye kadim.
-Hicran atlasında gözlerin ne renk , hangi rengin manasında beni tümler.
- Sofistik bir tıynetin ziyneti sen mi, kaderin mi bilemedim.

Ummanlarında yıkanan balık mı,bensizlik mi çözemedim.
Uyumak istedim ya da rüyalarını görmek içindi içlenişim.
Kalbimin son sahibesiydin. Zerre zerre oğullandı sevgin.
- Bal yaptın arılarınla içimde vals ederek.Tadın arttı içe içe içlenmiş içimde.
- Tadın var içimde. Adın var içimde.
Aşk kimliğinde bende tanınan sendin. Beni senden tanır tabiat.

Bu senli emanetin tevdiinde kendimi yamaladığım sevilerin can deniziyim. Yüzmelisin, bilmelsin ve de sevmelisin yaralım.
- Senli merhaleydi merhemsiz Meryem’siz geçen günlerim.
-Mücerret bir değişllenmenin asi ırmağıydın.İnatlarını emzirdin kırkayaklara. Kırk ayağında kırk bahane olan bir halin vardı.
- Sığınakların vardı gizlerinde.Senden sen’e geçen acizliğin tam küresiydin.
Farkındalığın vuslattın turfalarına tanımsız geliyordu. Sen değildin benden giden. O giden sen hala ben’di.
-

Aşk olmasaydı, damlaların akmazdı nadaslarıma. Aşk olmasaydı gitmezdin. Aşktı giden, aşktı gurur yapan, aşktı kanatan, kabuk bağlatan.
- Aşktı yağmuru ağlatan, damla damla gözünden akandı işte aşk….

Islanmışlık, uslanmışlık neyi anlatırdı, uzak kalışın nefesi
- Med- cezirlerini neden hep çizip usardı yalnızlığımdan.
Kamil değimliydik bu sevdaya. Ya da hazır bir tuzağın nefsi emaresinde yılanların yalan iğnesi ben miydim.
-Sensiz gecelere tensel akışlara o yüzden mi battı iğnem.
-Nem kaldı ki bu şehr-i nedimesinde. Ar takviminden bir bir yazılmaktı geri dönüşler.
-Durulanmış kitapların ortasında okunmaktı beklemek.
Bir meraka yanmak, bir meraktan ırak olmak için beklemek.Eklemek seni aşk hüviyetinin miniminilerinde.
Berraklaştırmak günahları ah ettiğimiz her dem için.
-Orda kalmayı yaşamak,ordan gitmeyi yaşamak, ordan gelmeyi yaşamak, yaşamak ile yaşamak arasında aşamalar aşmaktı işte.
-Geç kalma ben’i sen’den yıkadı melekler. Ben aslında dün doğmuş bir bebektim seni severken.Şimdi işte işte güzel periler kirletti yüreğimi.
Geç kalma bu kirli mecnun’u gözyaşı denizinde yıkamalasın.
Aşk bunun için akar,aşk bunun için sular yakar.

Hayrettin Taylan
Kayıt Tarihi : 19.4.2011 00:09:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

Hayrettin Taylan