Vuslatın Dilsiz Öyküsü Şiiri - Kerim Bulat

Kerim Bulat
108

ŞİİR


5

TAKİPÇİ

Vuslatın Dilsiz Öyküsü

Terkederken şehri gece,
Yas tutar mı acaba seher?
Rahmet yağınca ince ince,
Gün başka doğarmış meğer.

Çehredeki şu kırışıkları,
Sürsek günün yarasına,
Ve sabahın ilk ışıkları,
İyi gelir mi yüz karasına.?

Şahit olur güne can'lar..
Doğar iken şafaklarda..
Birbirine yabancı insanlar,
Dolaşır durur sokaklarda.

Övgüler neyi simgeler,
Muhabbette kusur varsa.
Şefkâti kimler gölgeler,
Gönüllerde nöbete dursa..

Hüznümü yazsam dağlara,
Geçer mi kalbimin küsü ?
Biter mi yazmakla çağlara,
Vuslatın dilsiz öyküsü..?

Kerim Bulat
Kayıt Tarihi : 27.6.2020 14:56:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!