Vurulduk Yüzümde Tütün Kokusu

Sıtkı Özkaya
87

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Vurulduk Yüzümde Tütün Kokusu

..ve ne zaman karanfil koksa tenin yanardı dudaklarım

terlerinde hüzün kokarken bebeklerin, biz ağlardık
anneler ağıt çekerdi tesbihlerinde

gözlerimde kırmızı yüreğim kahverengi
dağ başlarında duman
vurulurduk yüzümde tütün kokusu
ta eylülde donardı türküler
kanardı dudaklarım
üşürdük
biz her eylül sarılıp birlikte üşürdük ...

güftelerde sonbahar yanıkları
avuçlarımda acıların açtığı çığır
üstümüzde isyan kokan dağ türküleri

sırtımızı yol bildi rüzgarlar
düştük
dağ başlarında alıç yalnızlığı
içimizde çocuksuz park sessizliği
yağmur sarındı saçlarımız
sisli ağıtlar döküldü yanaklarımızdan
öldük hüzzam makamında

oysa gemiler geçerdi Mermerli’den
mavi bir ay ışığı öperdi dalgaları
Düden içini dökerdi Akdeniz’e
sokak kedilerinde bir ayaz telaşı
sığınırdık Üç Kapı’dan Kaleiçi’ne
umuttu

ve sen geldin aralıktı
ellerinde küs çiçeği yanında kasvet
bakışlarında martı çığlığı
nereye sürüklendiğini bilmeyen dalga gibi

hiçbir bahar, neon ışıklarıyla yazılmazken isimlerimiz
biz kimin umurundaydık

ve sen bilme çocuk
sensizlikte Tophane Meydanı’nda dilendiğimi
Yenikapı’da gecelerimi ölüm rengiyle boyadığımı, sen bilme
şimdi
gelip beni aşkla aldatma çocuk

… ki
Bey Dağları’nda ki kar kadar temiz değildi hayat


Aralık/2013/Antalya
Sıtkı özkaya

Sıtkı Özkaya
Kayıt Tarihi : 1.11.2019 18:34:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!