Vertigo Muhabbeti Üstüne Hatırlanan Şiir

Ayşen Gacan Gülbağ
51

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Vertigo Muhabbeti Üstüne Hatırlanan Şiir

Ay vakti
Sağım solum körebe
abluka altında yüzüm
baş dönmemde yüzüyor ay
bulutlara değdirmeden kendini
itekliyor görünmez istemim yüreğimi
ne yöne gitmeli?
Yelin değip geçtiği kavak yaprakları
gibi kıvıldaşıyor iç deniz balıklarım
hem sonra kim çalabilir kapımı
bu gece vakti?
tüm misafirliklere kilitli
zehir zemberek kalesini,
tozdan kirden örümcekli
ve yorgun
kim kuşanıp zırhını
yel değirmenlerime sevdalı kim?
gece gibi koyu kanımı
dökebilir?
altın kuşlu kafesimde
kim tırmanır
balkonumdan saldığım
güneşe örgülenmiş saçlarımı
yitik şövalyem
kim dönebilir
benden başka bana geri...
çağlar kayaları çöle dönüştürürken
kentler kuruluyor en verimli vadilerime
yağmurun yere değmeden kuruduğu
tozun aç aslanlarıma ninniler sunduğu
ıssızlığım tükeniyor gürültüyle
karalar basıyor ak kağıtlar
renklerin bağbozumu yazlı yıldız gecelerinde
bir şiiri çekiyorum kuyumun makarasından
yorgun argın dinmeyen bir sancı urgan
ellerim bütün kan
baş dönmemde yüzüyor ay
bulutlara değdirmeden kendini
kim dönebilir
benden başka
bana
geri...
bulut bastı gecemin fenerini
bir at sineği tavaf ediyor
varoluşun çemberini
süpürgesi elinde göğün temizlikçisinin
sürüyor bulutları aya doğru
ay vermiyor oysa
kendinden başkasına
kendini
yanmıyor çıram ateş sektesi
kabil mi dumanla oynamak
Habil mi ey kedi
tutabilmek zamanın düşten ilmeğini
bir bir söndürdü ışıklarını “ meçhule giden gemi “
kabil mi gölgesiyle oynamak kalemin
bir gece vakti
teslim bayraklarını çekmişken
kuşatmadaki yalnızlık kalesi
dokunaksız anlar kütüphanesi
girdiğim kendi kapımdan içeri
teslim aldığım köhne ihtişam
bitirip bitirip yeniden bitirişe başlatan
amansız gaddarım zaman
bininci kezdir kuşattığım ve aldığım
kendi kalem, kendi şahım, kendi matım
yel değirmenim
her zaferimden yeni bir anlam uman
yenik şövalyem
kim dönebilir
senden başka
sana geri?
mavi mi siyaha çalar siyah mı
maviye gecede
gündüzler değil aylı geceler nedense hep dilimde
susunca gürültü dar-a-cık evrende
başlıyor içimdeki bozuk sazlı orkestra
türküsüne
masalsız geçiyor ömürler artık
Anka kuşları göçte
yağmur bile şiirini sakınır oldu benden
neden
vermeden giden; söyle bana aklımın
azgın suları yükselince boğulamıyorum
bir yel var hiç bir şeye aldırmayan
sakınmayan kendini sunan her şeye..
söz pıhtılaştı, akılsa kaltak pelluze
iyice yaydı, yan gelip yattı, çamurlara battı
yürek naçar, na.çar..
kavgayı hak eder bir aşk yaratmadı
henüz kibelem
ama her zaman ki gibi gebe
tombulluğunu gizlemek için
uydurmadıysa eğer
Ey
eğer, meğer
söyle
dün mü büyüktür yarından bugün mü
bir taş değdi kafatasımın karga sürüsüne
hepsi ödlerini bırakıp havalandı
ödlekler, ödsüzler, bütün ödlerin acısını
bana bırakıp kaçtı
ben eski zehir uzmanı
panzehir simyacısı
yer miyim be!
kendi şifamı kendim kaynatırım
kazanımda her kangrende
hafife almayın
kırk kiloluk ağırlığımı yeryüzünde
aylı gecede
söyle bre kafir zındık
söyle de içelim çayımızı
şarap niyetine...

Ayşen Gacan Gülbağ
Kayıt Tarihi : 13.8.2014 22:04:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Naime Erlaçin
    Naime Erlaçin

    Şiir az sözle çok şey söyleme sanatıdır. Bir çalışmaya bu kadar sözcük çok fazla...

  • Mustafa Şahin
    Mustafa Şahin

    İçelim de 'gönül rahatlığı' ile yeter ki 'çay' olsun 'şarap' yerine...Değil 'şarap' her şeyi, hemen her şeyi 'zehir-zıkkım' ettiler bize...'Issızlığı' bile 'arar' hale getirdiler...Umarım,'ülke' ve 'dünyamız' yaşanır duruma gelir, getirilir! Ki, 'umutsuz' da yaşanmaz ki! Kutluyorum Ozanı...Saygı ve sevgilerim 'tüm emeği geçen insanlara...' Dostlukla.(MŞ).

  • Perihan Pehlivan
    Perihan Pehlivan

    kutlarım

  • Mustafa Nuri İnanç
    Mustafa Nuri İnanç

    güzel,üstadı kutluyorum.eyvallah

  • Hüseyin Çelebi
    Hüseyin Çelebi

    Vertigo en güçlü kalelere sahip olan bile endişelidir beni kim kuşatacak tebrikler

TÜM YORUMLAR (9)