Vefa Dediğin İstanbul'da Bir Semtmiş

Yıldırım Cihangiroğlu
9

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Vefa Dediğin İstanbul'da Bir Semtmiş

Evet kargacık, ne diyorduk;
Ha hatırladım.
İlk gördüğüm deniz Van Gölü idi benim.
Kalbimi bunun için mi kıracağım?
dediğimde,
Hayır demiştin.
Haklıymışsın.
İki ile ikiyi toplayınca beş etmezmiş her zaman.
Bazen dört de etmeliymiş.
Trajik hayatlardan korkmayın demiş nietzsche ama,
Trajedi yazalım mı kargacık?
İki kişi olsun,
Biri gülünce diğeri ağlasın.
Ve gökkuşağı, adını bunlardan alsın.
Öyle birşey olsun hikayesi.
Biliyorsun,
Bir şiir yazıp, sonra okuyacaktım boğaza karşı,
Sözüm vardı.
Kalemi her kaldırdığımda,
Kaldıramıyordum aslında.
Sanki bütün dünya bir olmuş da,
Kalemin ucundan tutuyordu.
Dans ediyorlardı.
Çok saçmaydı.
Çok.
Çok saçma kargacık,
Bu şiir, bu hava, bu okyanuslar.
Bak mesela,
Tilki ders anlatıyor bana şimdi.
Öğrendim birşeyler,
Damlaya damlaya göl oluyor muymuş
Olmuyormuş.
Ayağını yorganına göre uzatmıyormuşsun çünkü.
Körle yatarsan, şaşı kalkarsın.
Kafanı ilk duvara toslarsın deyip,
Kadeh kaldırıyorlar.
Kaldıralım biz de
Kargacık, hadi!
Tüm kargaların ve burgacıkların şerefine,
Melancholia ve babazula nın sağlığına,
Ada'ya,
Banklara,
Ve sana kargacık,
Sana
İçelim.
Ve daha fazla bulmadan kafayı,
Düşüp bayılmadan.
Şiire noktamızı koyalım,
Tatlı hülyamıza dalalım,
izninizle...

Yıldırım Cihangiroğlu
Şiiri Değerlendir

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!